Friday, August 31, 2012
On 7:25 PM by Unknown in news
ယခုေဖာ္ျပပါပံုေလးသည္ ျပီးခဲ့တဲ့ ၾကာသပေတးေန႕က facebook စာမ်က္ႏွာေပၚတြင္ ဓာတ္ပံုဆရာ ဘုန္းျမတ္ထူး ကိုယ္တိုင္ရိုက္ကူးျပီးတင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။
အဆိုပါပံုေလးသည္ ျမန္မာ့လိင္တူခ်စ္သူေလာက တြင္ပထမဦးဆံုး ျမန္မာလိင္တူအမ်ိဳးသားစံုတြဲ အား ျမန္မာ့ရိုးရာ မဂၤလာအခမ္းအနား ပံုစံျဖင့္ ရိုက္ကူးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုဓာတ္ပံုေလးအား facebook ေပၚတြင္ ေ၀ဖန္မႈ မ်ားစြာရိုက္ခတ္မႈရွိေနျပီး ေထာက္ခံသူႏွင့္ ကန္႕ကြက္ရံႈ႕ခ်သူမ်ားက အျပိဳင္အဆိုင္ အားျပိဳင္လွ်က္ရွိပါသည္။
မူရင္းပံုအား ဤေနရာတြင္ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈႏုိင္ပါသည္။
Lovealone
Tuesday, August 28, 2012
Monday, August 27, 2012
On 8:53 PM by Unknown in gay love story
ဇာတ္လမ္းအေရွ႕ပိုင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္
ဂီႏိုသည္ ဆင္းရဲသားအလုပ္လက္မဲ့တစ္ဦးျဖစ္ျပီး
ပိုက္စံကိုေဘးေပါက္ရွာေနေသာ လူငယ္ေလးတစ္ဦးျဖစ္သည္။တစ္ေန႕ေလာင္းကစား၀ုိင္းတစ္ခု၌ေငြမ်ားႏုိင္ျပီးအျပန္လူရမ္းကားတစ္စုႏွင့္
တိုးကာ ပိုက္စံမ်ားအလုခံခဲ့ရသည္။ ထိုအခ်ိန္၌
ဂီႏိုသည္လူရမ္းကားမ်ားလက္ထဲမွ အတင္းထြက္ေျပးရင္း ေနာက္ဆံုးျပန္အဖမ္းခံရလုဆဲဆဲ နီယြန္က
ၾကားမွ၀င္၍ကယ္တင္ ခဲ့သျဖင့္ လြက္ေျမာက္သြားခဲ့သည္။ ထိုအခ်ိန္မွစျပီး ဂီႏိုႏွင့္နီယြန္တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး
ရင္းနီးသြားခဲ့သည္။ နီယြန္သည္ အႏွိပ္ခန္းတစ္ခုမွ offer boy တစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး မိမိဘ၀ကိုစိတ္နာေနသူျဖစ္သည္။
အႏွိပ္ခန္း ပိုင္ရွင္ မိုးျမင့္သည္ ရက္စက္ျပီးေငြမက္ေသာ မိန္းမလွ်ာတစ္ဦးျဖစ္ျပီး အၾကင္နာတရားေခါင္းပါးသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ အလုပ္လက္မဲ့ျဖစ္ေနေသာ ဂီႏိုက အႏွိပ္ခန္မွ အလုပ္ေခၚစာကို ေတြ႕သြားကာ အလုပ္ေလွ်ာက္ခဲ့သျဖင့္
မိုးျမင့္တို႕အႏွိပ္ခန္းမွ offer boy တစ္ဦးျဖစ္သြားေလသည္။ အႏွိပ္ခန္းသို႕ေရာက္ေသာ္
ဂီႏိုႏွင့္နီယြန္ဆံုခဲ့ၾကျပီး နီယြန္ကဂီႏို႕ကို အႏွိပ္သင္ေပးခဲ့သည္။ ဤသို႕ျဖင့္ေနာက္တစ္ရက္မနက္သို႕ေရာက္ေသာ္
ဂီႏို႕ကို နီယြန္က တရုတ္ေခါက္ဆြဲဆိုင္တြင္ ေခါက္ဆြဲလုိက္ေကြ်းေလသည္။ ေခါက္ဆြဲမွာေခြးသားေတြျဖင့္
ျပဳလုပ္ထားမွန္း နီယြန္က ဂီႏို႕ကိုေျပာျပလိုက္ေသာအခါ ဂီႏိုက ေနရာ၌ပင္ထအံေလသည္။
ဂီႏိုရုတ္တရက္ၾကီး
ၾကားလိုက္ရေသာ စကားေၾကာင့္ ပါးစပ္ထဲမွာ ေခါက္ဆြဲဖတ္ေတြကို ေထြးခံထဲသို႕ ေထြးထည့္လုိက္ကာ
မိမိပါးစပ္ကို ေရျဖင့္ပလုတ္က်င္းပစ္လုိက္သည္။ သူစားထားသည့္ ဗိုက္ထဲမွေခါက္ဆြဲမ်ားပင္
လည္မ်ိဳထိတက္လာသလိုခံစားရျပီး အံခ်င္စိတ္က ထိန္းမရႏိုင္ျဖစ္ေနသည္။ ေခြးသားကို သူအလြန္မုန္းသည္။
မုန္းသည္ထက္ ရြံသည္ဆိုလွ်င္ပိုမွန္လိမ့္ဦးမည္။
“ဂီႏိုအဆင္ေျပရဲ႕လား
“
အသံႏွင့္အတူသူ႕အနားသုိ႕
နီယြန္ေရာက္လာသည္။ ထို႕ေနာက္သူ႕ပုခံုးကိုကိုင္က အသာဖြဖြေလး ႏွိပ္ေပးသည္။ သူမအီမသာျဖင့္သာ
ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။ နီယြန္က သူ႕ကိုေတာင္းပန္သည့္အၾကည့္ ေတြျဖင့္ၾကည့္ေနသည္။
“
ငါကမင္းအဲ့ေလာက္ၾကီးရြံတတ္မွန္းမသိလို႕ပါ။
Sunday, August 26, 2012
On 7:51 PM by Unknown in gay love story
Dream Heart ဟုတ္ပါသည္။ Dream Heart
ပါ။ Dream Heart ဟုဆိုလိုက္ရံုႏွင့္ မသိသူက ခပ္ရွားရွားပင္။ အကယ္၍သင္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသားတစ္ေယာက္ဆိုပါက
ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတၾကီး၏ နာမည္ကိုမသိလွ်င္ေတာင္ Dream Heart ကိုေတာ့ သင္မုခ်သိမည္။ ဤမွ်ေလာက္
ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကား လူသိမ်ား နာမည္ၾကီးေနေသာ Dream Heart တြင္ ေကာင္ေလး ေခ်ာေခ်ာေလးေတြ
ငါးေယာက္ရွိပါသည္။ သူတို႕အဖြဲ႕သည္ ေတးစီးရီးေပါင္း ခုႏွစ္ေခြထြက္ရွိထားျပီး ယခုလက္ရွိ
အေျခအေနတြင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ top ten စာရင္း၀င္ ဂီတအဖြဲ႕ တစ္ခုအျဖစ္ရပ္တည္လွ်က္ရွိပါသည္။
Dream Heart ဟုဆိုလိုက္ရံုႏွင့္ ေကာင္မေလးေတြ (ေကာင္ေလးေတြလည္းပါခ်င္ပါမည္) သည္းသည္းလႈပ္ျဖစ္ေနသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ နာမည္ၾကီး
magazine မ်က္ႏွာဖံုးစာမ်က္ႏွာမ်ားတြင္လည္း Dream Heart ၏ပံုမ်ားပါ၀င္လာပါက ထိုလအတြက္
ေရာင္းလို႕ေလာက္ေတာ့မည္မဟုတ္ေခ်။
ျမိဳ႕ၾကီးျပၾကီးမ်ား၏
လမ္းမလယ္မ်ား လမ္းေဘးမ်ားတြင္ ရွိေနတတ္သည့္ ေၾကာ္ညာဆုိင္းဘုတ္ၾကီးမ်ားတြင္ လညး္
Dream Heart ကေနရာယူထားသည္။ ညစဥ္ထုတ္လႊင့္ေနသည့္ television အစီအစဥ္မ်ားတြင္လည္း
Dream Heart ကမပါမျဖစ္ပါသည္။ လူငယ္မ်ား အသံုးမ်ားသည့္ Internet စာမ်က္ႏွာမ်ားရွိ
Social Network မ်ားတြင္လည္း Dream Heart က ထိပ္ဆံုးတြင္ရွိေနသည္။ Dream Heart ႏွင့္ပက္သက္သည့္
ထုတ္ေ၀ထားသည့္ Calendar မ်ား။ Funcy Gift မ်ား ၊ Wallet မ်ားစသည့္ လူ႕အေျခခံအသံုးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ားသည္လည္း
ေနရာအႏွံ႕အျပားတြင္ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္သည္။
ဤမွ်ဤမွ်
နာမည္ၾကီးေနေသာ Dream Heart အဖြဲ႕ေလးတြင္ မယံုၾကည္ႏိုင္စရာ ကိစၥ တစ္ခ်ိဳ႕ျဖစ္ပြားခဲ့သည္ဆိုလွ်င္……………………………………..
Saturday, August 25, 2012
On 9:05 PM by Unknown in announcement 18 comments
ပရိတ္သတ္မ်ားအားလံုး မဂၤလာပါခင္ဗ်ား
ကြ်န္ေတာ္အခုဆိုရင္ ဒီဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုၾကာသြားပါျပီ။ အခုရက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္စိတ္ေလေနပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕စိတ္ေလေနလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္စာေတြ ေရးတယ္။ အလုပ္ကလဲမအားဘူး ေန႕တုိင္း ၁၂ နာရီပုံမုန္လုပ္ေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ မအားအားတဲ့ၾကားက ကြ်န္ေတာ္ရေအာင္ေရးတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆို စာေရးခ်င္လို႕ဆိုျပီး ခြင့္ယူတာမ်ိဳးေတြေတာင္ရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္အရင္ www.mlgbts.com မွာ Lovealone ဆိုတဲ့နာမည္နဲ႕ ေရးပါတယ္။ အဲ့တုန္းကလဲ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အားေပးတာကိုခံရပါတယ္။ အခုေတာ့ အဲ့ဆုိဒ္ထဲက ထြက္လိုက္ျပီး ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ေထာင္ထားတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားမိတာ တစ္ခုရွိတယ္။ အရင္က mlgbt မွာကြ်န္ေတာ္စာေတြတင္ျပီဆိုရင္ comment ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရတယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ အေယာက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္တယ္ ။ အခုကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့မွာက်ေတာ့ တစ္ခုမွမရဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ?? ကြ်န္ေတာ္ပဲအေရးအသားေတြညံဖ်င္းသြားတာလား ဒါမွမဟုတ္ ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့က comment ေပးဖို႕ပဲ အရမ္းခက္ေနလို႕လားလို႕ ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိပါတယ္။
ေရးသမွ်စာေတြတင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာဖတ္သူေတြဖက္က ဘာမွတုန္႕ျပန္မႈကိုျပန္မရတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ေလလာပါတယ္။ စိတ္ဓာတ္လဲက်လာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ blogger ေတြဆိုတာ ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စားျပီး အလကား အခ်ိန္ကုန္ခံ မ်က္စိအေညာင္းခံ လက္အေညာင္းခံ ဦးေႏွာက္အေျခာက္ခံျပီး စာေတြကို ပိုက္စံတျပားမွမရပဲ ေရးေနရတဲ့သူေတြပါ။ ဒါကလဲ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ ၀ါသနာပါလို႕လုပ္တာဆိုေတာ့ ကိစၥေတာ့မရွိပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ blogger ေတြ စာဖတ္သူေတြဆီက ျပန္လိုခ်င္တာ တစ္ခုပဲရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီတစ္ခုကလဲ စာဖတ္သူေတြအေနနဲ႕ ေပးဖို႕ မခဲရင္းသလို ဘာေငြကုန္ေၾကးက်မွရွိတာလဲမဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီ တစ္ခုေလးက ကြ်န္ေတာ္တို႕ အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ညအိပ္ေရးအပ်က္ခံျပီး စာေတြေရးျပီးတင္ထားခဲပါတယ္။ ေနာက္ေန႕ညအလုပ္ဆင္းေတာ့ ဘေလာ့ေလးကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္။ ဘယ္သူမွ ဘာတုန္႕ျပန္မႈမွေပးမထားေတာ့ ေၾသာ္....ငါေရးတဲ့စာေတြကို ၾကိဳက္မွၾကိဳက္ရဲ႕လား။ ဖတ္လို႕မွေကာင္းၾကရဲ႕လား။ မၾကိဳက္လို႕မ်ား ဘာမွမေျပာခဲ့ၾကတာလားဆိုျပီး သံသယစိတ္ေတြ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ၀င္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲအက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခဏကေျပာသလို စိတ္ဓာတ္က်လာတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္က အခုမွ အသက္ႏွစ္ဆယ္ျပည့္မယ့္ လူငယ္ေလးတစ္ဦးပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရင့္က်က္တဲ့စိတ္ တည္ျငိမ္တဲ့စိတ္ေတြ ရာႏႈန္းျပည့္မရွိေသးပါဘူး။ ဒီလုိနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္ဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားခဲ့မိသြားပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ပစ္ထားခဲ့မိတာ တစ္ပတ္ေက်ာ္သြားေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ gtalk မွာ အားေပးေနၾကသူငယ္ခ်င္းေတြ တျခားကြ်န္ေတာ္မသိေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုသိေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္စာဖတ္ပါရိတ္သတ္ေတြက ကြ်န္ေတာ့္ကိုေမးလာၾကပါတယ္။ စာမတင္ေသးဘူးလားေပါ့။ အဲ့ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ျပန္စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ ဒါေတြေမးေနေသးတယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္စာေတြကိုမၾကိဳက္တာလဲ မဟုတ္ႏုိင္ေသးပါဘူးေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အခုအားအင္ခ်ိနဲ႕ေနပါတယ္။ ဆက္ေရးဖို႕စိတ္ကူးထားတဲ့ စာေတြအမ်ားၾကီးရွိေနေပမယ့္ အားေပးမယ့္သူ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အရမ္းပဲ စိတ္ဓာတ္က်ေနခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ကို ကြ်န္ေတာ့္အကိုလိုခင္တဲ့ စာေရးဆရာ Alex Aung ကေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က လူၾကိဳက္မ်ားလာျပီဆိုမွ တန္းလန္းၾကီးထားခဲ့တယ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္က ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုမၾကည့္ဘူးတဲ့။ တကယ္တန္းက်ေတာ့ ဘယ္သူကဘယ္သူကိုမၾကည့္တာလဲ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္မဆံုးျဖတ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ကြ်န္္ေတာ္အခုလို ခ်ေရးလိုက္တယ္ဆိုတာက လဲ စိတ္ထဲမွရွိေနတဲ့ ဆႏၵေတြကိုမ်ိဳသိပ္မထားခ်င္ေတာ့လို႕ပါ။ အခုလိုမ်ိဳးခ်ေျပာလိုက္တာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပါ့သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာဖတ္သူတို႕ကို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ေပး မိသလိုျဖစ္သြားရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဒီေနရာကေနပဲ ရွိခိုးကန္ေတာ့ေတာင္းပန္ လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။
အားလံုးပဲ ကြ်န္ေတာ့္စာေတြကိုၾကိဳက္ႏွစ္သက္တယ္ အားေပးခ်င္ေသးတယ္ ကြ်န္ေတာ့္ကို စာဆက္ေရးေစ ခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္ ေအာက္မွာ comment နဲ႕မိမိဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ comment အေရအတြက္ေပၚမူတည္ျပီးဆံုးျဖတ္မွာေနာ္။
ခင္တဲ့
Lovealone
ကြ်န္ေတာ္အခုဆိုရင္ ဒီဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုၾကာသြားပါျပီ။ အခုရက္ပိုင္း ကြ်န္ေတာ္စိတ္ေလေနပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕စိတ္ေလေနလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္စာေတြ ေရးတယ္။ အလုပ္ကလဲမအားဘူး ေန႕တုိင္း ၁၂ နာရီပုံမုန္လုပ္ေနရတယ္။ ဒါေပမယ့္ မအားအားတဲ့ၾကားက ကြ်န္ေတာ္ရေအာင္ေရးတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလဆို စာေရးခ်င္လို႕ဆိုျပီး ခြင့္ယူတာမ်ိဳးေတြေတာင္ရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္အရင္ www.mlgbts.com မွာ Lovealone ဆိုတဲ့နာမည္နဲ႕ ေရးပါတယ္။ အဲ့တုန္းကလဲ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အားေပးတာကိုခံရပါတယ္။ အခုေတာ့ အဲ့ဆုိဒ္ထဲက ထြက္လိုက္ျပီး ကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့ေထာင္ထားတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္စဥ္းစားမိတာ တစ္ခုရွိတယ္။ အရင္က mlgbt မွာကြ်န္ေတာ္စာေတြတင္ျပီဆိုရင္ comment ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရတယ္။ အနည္းဆံုးေတာ့ အေယာက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္တယ္ ။ အခုကိုယ္ပိုင္ဘေလာ့မွာက်ေတာ့ တစ္ခုမွမရဘူး။ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ?? ကြ်န္ေတာ္ပဲအေရးအသားေတြညံဖ်င္းသြားတာလား ဒါမွမဟုတ္ ကြ်န္ေတာ့္ဘေလာ့က comment ေပးဖို႕ပဲ အရမ္းခက္ေနလို႕လားလို႕ ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိပါတယ္။
ေရးသမွ်စာေတြတင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာဖတ္သူေတြဖက္က ဘာမွတုန္႕ျပန္မႈကိုျပန္မရတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္စိတ္ေလလာပါတယ္။ စိတ္ဓာတ္လဲက်လာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ blogger ေတြဆိုတာ ကိုယ့္ထမင္းကိုယ္စားျပီး အလကား အခ်ိန္ကုန္ခံ မ်က္စိအေညာင္းခံ လက္အေညာင္းခံ ဦးေႏွာက္အေျခာက္ခံျပီး စာေတြကို ပိုက္စံတျပားမွမရပဲ ေရးေနရတဲ့သူေတြပါ။ ဒါကလဲ ကိုယ္ကိုယ္တုိင္ ၀ါသနာပါလို႕လုပ္တာဆိုေတာ့ ကိစၥေတာ့မရွိပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ blogger ေတြ စာဖတ္သူေတြဆီက ျပန္လိုခ်င္တာ တစ္ခုပဲရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီတစ္ခုကလဲ စာဖတ္သူေတြအေနနဲ႕ ေပးဖို႕ မခဲရင္းသလို ဘာေငြကုန္ေၾကးက်မွရွိတာလဲမဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီ တစ္ခုေလးက ကြ်န္ေတာ္တို႕ အတြက္ အားေဆးတစ္ခြက္ပါပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ညအိပ္ေရးအပ်က္ခံျပီး စာေတြေရးျပီးတင္ထားခဲပါတယ္။ ေနာက္ေန႕ညအလုပ္ဆင္းေတာ့ ဘေလာ့ေလးကိုဖြင့္ၾကည့္တယ္။ ဘယ္သူမွ ဘာတုန္႕ျပန္မႈမွေပးမထားေတာ့ ေၾသာ္....ငါေရးတဲ့စာေတြကို ၾကိဳက္မွၾကိဳက္ရဲ႕လား။ ဖတ္လို႕မွေကာင္းၾကရဲ႕လား။ မၾကိဳက္လို႕မ်ား ဘာမွမေျပာခဲ့ၾကတာလားဆိုျပီး သံသယစိတ္ေတြ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ၀င္လာပါတယ္။ အဲ့ဒီရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲအက်ိဳးဆက္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ ခဏကေျပာသလို စိတ္ဓာတ္က်လာတာပါ။ ကြ်န္ေတာ္က အခုမွ အသက္ႏွစ္ဆယ္ျပည့္မယ့္ လူငယ္ေလးတစ္ဦးပဲ ရွိပါေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ရင့္က်က္တဲ့စိတ္ တည္ျငိမ္တဲ့စိတ္ေတြ ရာႏႈန္းျပည့္မရွိေသးပါဘူး။ ဒီလုိနဲ႕ပဲ ကြ်န္ေတာ္ဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားခဲ့မိသြားပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ပစ္ထားခဲ့မိတာ တစ္ပတ္ေက်ာ္သြားေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ gtalk မွာ အားေပးေနၾကသူငယ္ခ်င္းေတြ တျခားကြ်န္ေတာ္မသိေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္ကိုသိေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္စာဖတ္ပါရိတ္သတ္ေတြက ကြ်န္ေတာ့္ကိုေမးလာၾကပါတယ္။ စာမတင္ေသးဘူးလားေပါ့။ အဲ့ဒီေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ျပန္စဥ္းစားၾကည့္တယ္။ ဒါေတြေမးေနေသးတယ္ဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္စာေတြကိုမၾကိဳက္တာလဲ မဟုတ္ႏုိင္ေသးပါဘူးေပါ့။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အခုအားအင္ခ်ိနဲ႕ေနပါတယ္။ ဆက္ေရးဖို႕စိတ္ကူးထားတဲ့ စာေတြအမ်ားၾကီးရွိေနေပမယ့္ အားေပးမယ့္သူ မရွိတဲ့အခါက်ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္အရမ္းပဲ စိတ္ဓာတ္က်ေနခဲ့ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ကို ကြ်န္ေတာ့္အကိုလိုခင္တဲ့ စာေရးဆရာ Alex Aung ကေျပာတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က လူၾကိဳက္မ်ားလာျပီဆိုမွ တန္းလန္းၾကီးထားခဲ့တယ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္က ပရိတ္သတ္ေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာကိုမၾကည့္ဘူးတဲ့။ တကယ္တန္းက်ေတာ့ ဘယ္သူကဘယ္သူကိုမၾကည့္တာလဲ ဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္မဆံုးျဖတ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ကြ်န္္ေတာ္အခုလို ခ်ေရးလိုက္တယ္ဆိုတာက လဲ စိတ္ထဲမွရွိေနတဲ့ ဆႏၵေတြကိုမ်ိဳသိပ္မထားခ်င္ေတာ့လို႕ပါ။ အခုလိုမ်ိဳးခ်ေျပာလိုက္တာ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေပါ့သြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာဖတ္သူတို႕ကို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ေပး မိသလိုျဖစ္သြားရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဒီေနရာကေနပဲ ရွိခိုးကန္ေတာ့ေတာင္းပန္ လိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။
အားလံုးပဲ ကြ်န္ေတာ့္စာေတြကိုၾကိဳက္ႏွစ္သက္တယ္ အားေပးခ်င္ေသးတယ္ ကြ်န္ေတာ့္ကို စာဆက္ေရးေစ ခ်င္ေသးတယ္ဆိုရင္ ေအာက္မွာ comment နဲ႕မိမိဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္သြားႏိုင္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ comment အေရအတြက္ေပၚမူတည္ျပီးဆံုးျဖတ္မွာေနာ္။
ခင္တဲ့
Lovealone
Monday, August 13, 2012
On 3:50 PM by Unknown in gay love story No comments
ေလေျပေလးသည္
ညွင္းေသာ္လူးလြင့္လွ်က္ သစ္ရြက္ေလးေတြကို လႈပ္ခတ္သြားေစျပီး ပ်က္ျပယ္ေပ်ာက္ကြယ္သြားသည္။
ခေရပင္ေလးသည္ ေလေျပေလး၏ ယုယပြတ္သပ္မႈေၾကာင့္ တည္ျငိမ္ေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္ေလးကို အနည္းငယ္လႈပ္ရွားေနေစသည္။
ထိုခေရပင္ေလးေအာက္တြင္ ေတာ့ျငိမ္သက္စြာထုိင္ေနသည့္ေကာင္ေလးႏွစ္ဦး………။
ခံုတန္းယားေလးတြင္
ႏွစ္ေယာက္လံုးျငိမ္သက္စြာထုိင္ေနၾကျပီး ႏႈတ္ဆိတ္လွ်က္ရွိၾကသည္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးသည္ ဆန္႕က်င္ဘတ္အရပ္ဆီသို႕မ်က္ႏွာမူထားသည္။
ႏွစ္ေယာက္လံုး၏ မ်က္ႏွာမ်ားတြင္ ေၾကကြဲဆြတ္ပ်ေနသည့္ အရိပ္အေယာင္မ်ား စိုးမိုးလွ်က္ရွိသည္။
သူတို႕ႏွစ္ဦးသည္ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ပါးစပ္ကထုတ္ေဖာ္ကာ စကားမေျပာေပမယ့္ ရင္ထဲတြင္ေတာ့
ပြ်တ္သိပ္ၾကပ္ျငပ္ေနသည့္ စကားေတြက ေပါက္ကြဲေတာ့မည္ ပူေဖာင္းၾကီးလို တင္းကားေနသည္။ ဆို႕နင့္ေနေသာ
ရင္ခုန္သံေတြကို ေပြ႕ပိုက္ရင္း တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦးကိုင္ထားသည့္ လက္ကေလးေတြက တင္းတင္းဆုပ္လွ်က္ရွိသည္။
ေကာင္ေလးႏွစ္ေယာက္လံုးမွာ အလြန္ဆံုးရွိလွမွ အသက္ခုႏွစ္ႏွစ္ရွစ္ႏွစ္ခန္႕သာရွိဦးမည္။
သူတုိ႕၏ႏုနယ္ေနေသာ အသားအရည္ေလးက ေၾကကြဲနာက်င္ေသာ ခံစားခ်က္ေတြကို မခံႏုိင္ပဲ မ်က္ႏွာတစ္၀ုိက္ နီျမန္းလွ်က္ရွိသည္။
“ေမာင္…………………..”
Sunday, August 12, 2012
Subscribe to:
Posts (Atom)
Search
Warning
Quotes
Popular Posts
-
(ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဖတ္ခ်င္သူမ်ားအတြက္ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္။ ဒါပထမ ဆံုးေရးတာမိုလို႕ ေကာမန္႕မေပးရင္ ဆက္မေရးေတာ့ဘူးလို...
-
အကို႔--------စာအုပ္ေလး နူးညံ့တဲ့အကိုလက္ကေလးနဲ႔အၿမဲေႏြးေထြးမႈေပးတဲ့ အကိုအၿမဲဂရုတစိုက္ရွိတဲ့ အကို႔အေတြးထဲေနရာယူတဲ့ အကို႔နွလံုးသားထဲ ...
-
English - Gay Myanmar - လိင္တူခ်င္းဆက္ဆံေသာ။ ပူပန္မွုကင္းေသာ ။ေပါ့ဆေသာ။ နေမာ္နမဲ့နိုင္ေသာ ေပ်ာ္ရြွင္ေသ...
-
လူတစ္ေယာက္သည္ တစ္ပတ္လွ်င္တစ္ၾကိမ္လိင္ဆက္ဆံျခင္းျဖင့္ စိတ္ၾကည္လင္လန္းဆန္းေစ ျခင္း၊ ခြန္အားမ်ားျပန္လည္ျပည့္ျဖိဳးေစျခင္း၊ စိတ္ဖိစီးမႈဒဏ္မွကင...
-
ေရးသူ - ညိဳလြင္ေခတ္ ဒီေန႔မနက္ေစာေစာ အျပင္မွာ ျမဴေတြက်ေနတာကို အိပ္ရာထေတာ့ ျပတင္းေပါက္က တဆင့္ေတြ႕လိုက္ရတယ္..။ ေစာေသးတယ္လို႔ ထင္ေနေပမ...
