This is the best gay website for Myanmar gay peoples.

Wednesday, January 30, 2013

On 8:14 AM by Unknown in    2 comments


ေဆာင္းဝင္စျဖစ္တာေၾကာင့္ရာသီဥတုက ေအးစက္စက္ႏုိင္လာသည္။ သူႏွင့္ေန ထမင္းဆုိင္မွ ထြက္လာျပီးေနာက္ ညေစ်းတန္းေလးကို ျဖတ္ကာလမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့ၾကသည္။ ေအးစက္စက္ ေလညွင္းေလးႏွင့္အတူ ေနကသူ႕ပခံုးကိုဖက္ထားေသာေၾကာင့္ လမ္းေလွ်ာက္ရသည္မွာ အရသာတစ္မ်ိဳးပင္။ ေစ်းထဲတြင္မ်ားေသာအားျဖင့္ အဝတ္အစားေတြသာေရာင္းသည္ကမ်ားသည္။ ေနက သူလိုခ်င္သည့္အဝတ္ အစားေတြအေၾကာင္းကို တတြတ္တြတ္ေျပာေနသည္။ သူကေတာ့ ျပံဳးရင္းသာနားေထာင္ေနလိုက္သည္။
     
 ေစ်းမွျပန္ေရာက္ေသာအခါ ေန႕ကိုေတာင္ေပၚရွိရပ္ေတာ္မူဘုရားသို႕ လုိက္ပို႕ေပးလိုက္သည္။ ထိုဘုရားမွအျပန္တြင္ေတာ့ ဘယ္မွမဝင္ေတာ့ပဲ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္လံုး Hotel သို႕တန္းျပန္ခဲ့ၾက၏။ Hotel သုိ႕ေရာက္ေတာ့ တံခါးပိတ္လုနီးေနျပီျဖစ္သည္။ ထို႕ေနာက္ ႏွစ္ေရာက္လံုး မိမိအခန္းသို႕ျပန္တက္ခဲ့ၾက၏။
အခန္းထဲသို႕ေရာက္ေသာ္ ေနက ေျခပစ္လက္ပစ္ကုတင္ေပၚသို႕ လွဲခ်လုိက္သည္။ သူေန႕ကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္ျပီး တံခါးကိုျပန္ပိတ္ကာ ေလာ့ခ်လိုက္၏။ ေနကေတာ့ ကုတင္ေပၚတြင္ သက္ျပင္းခ်လွ်က္ရွိသည္။ သူေန႕အနားကပ္သြားလိုက္သည္။ ေနကသူ႕ကို ျမင္ေတာ့ လက္ကိုလွမ္းဆြဲကာ ကုတင္ေပၚသို႕ ဆြဲခ်လိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ေနက သူ႕ကို ရင္ခြင္ထဲသို႕ ဆြဲသြင္းလုိက္သည္။

“ေအာင္............”

“ေန႕ကို ေၾကာက္ေနတာလား”

Sunday, January 27, 2013

On 7:05 AM by Unknown in    7 comments


အေျခာက္မၾကီးသည္ ဂီႏို၏ေဆာင့္ခ်က္ေၾကာင့္ ေသြးမ်ားထူပူသြားျပီး နာက်င္သြားသည္ထင္သည္။ ရုတ္တရက္ အနည္းငယ္ျငိမ္သက္သြားသည္ ။ ထို႕ေနာက္ အေနာက္ကိုလွည့္ျပီး ဂီႏို႕ကို ၾကည့္ကာ သူ႕တင္ပါးထဲသို႕ ဝင္ေနေသာ ဂီႏို႕ပစၥည္းကို အသာဆြဲထုတ္လုိက္သည္။

“မမ အရမ္းနာသြားလား “

“အင္း မမအေနာက္ပုိင္းကအလုပ္မလုပ္တာ နည္းနည္းၾကာေနျပီ ေမာင္ေလးရဲ႕။ မမကလည္း အခုတေလာ အလုပ္ေတြသိပ္မ်ားတယ္ေလ ေျဖးေျဖးျပန္လုပ္ေပးပါကြယ္ေနာ္ “

ဂီႏိုတစ္ခ်က္ရယ္ခ်င္သြားသည္ ေစာေစာက ခံခ်င္လြန္း၍ ရြပိုးထိုးေနသည့္ မ်က္ႏွာက ယခုေတာ့ သနားစရာေကာင္းေနျပန္သည္။ ထုိ႕ေၾကာင့္ မိမိကိုယ္မိမိ မ်က္ႏွာပိုးသပ္ကာ စီစီ၏ တင္ပါးေတြကို အသာျပန္ဆုတ္ႏွယ္ေပးလုိက္သည္။ ထို႕ေနာက္ သူမ၏ေက်ာျပင္ေတြကို အသာအာေငႊ႕ေႏြးေႏြးေလးရေအာင္ေပးလုိက္သည္။ ထို႕ေနာက္ သူမတင္ပါးေတြေပၚသို႕ ေမွာက္ခ်လုိက္ကာ အေနာက္ကေန အသာနမ္းရိႈက္ေနလိုက္၏။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ စီစီ၏တင္ပါးေတြက အျငိမ္မေနပဲ ေကာ့တက္လာသျဖင့္ သူပါအေပၚသို႕အနည္းငယ္ေျမာက္ေျမာက္သြားေသးသည္။

“မမ ပက္လက္လွန္လုိက္ပါလား “

“အင္း ေမာင္ေလး”

On 5:22 AM by Unknown in    1 comment
သူ႕ရဲ႕ဘဝတြင္ ပထမတစ္ခါ အခ်စ္ကိုနမ္းရိႈက္ခဲ့ျပီးေနာက္ အခ်စ္ရဲ႕ ခါးသီးတဲ့အဆိပ္ေတြ အခ်စ္ေၾကာင့္ ရရွိခဲ့တဲ့ နာက်င္မႈေဝဒနာေတြက အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာၾကီးနဲ႕ သူ႕ကို ကင္းကြာသြားေစခဲ့ပါသည္။ အခ်စ္ဆိုတာ သူ႕အတြက္ မေကာင္းဆိုးဝါးတစ္ေကာင္လို အျမဲတမ္းဆိုးက်ိဳးေတြ ေပးေနတတ္တာ။ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ သူအခ်စ္ကုိေၾကာက္ေနခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါျပီ။ အခ်စ္နဲ႕မပက္သက္ရဲခဲ့သလို အခ်စ္နဲ႕မပက္သက္ေအာင္လဲ သူအျမဲၾကိဳးစားေနခဲ့သည္။ အခ်စ္ဟာ တကယ္ေတာ့ သူ႕အတြက္ အသံုးမဝင္တဲ့အမိႈက္ထုပ္ၾကီးလိုပါပဲ။ သူဥေပကၡာျပဳ စြင့္ပစ္ထားခဲ့တာ ယခုဆိုလို႕ရွိရင္ အဲ့ဒီအခ်စ္ေတြက ပုပ္သိုးေဆြးေျမ႕ေနေလာက္ေရာေပါ့။

ဥပမာေျပာရရင္ သူက သံလိုက္တုံးေလးတစ္ခုနဲ႕ တူသည္။ သံလိုက္တံုးရွိရာကို သံတိုသံစေလးေတြက လာကပ္စျမဲျဖစ္သလို သူ႕ဆီကို တြယ္တာကပ္ညိလာတဲ့ အေႏွာင္အဖြဲ႕ ေတြ ပင့္ကူမွ်င္ေတြလိုရႈပ္ေထြးေနတဲ့ အခ်စ္အတုအေယာင္ေတြကို သူေရွာင္တိန္းႏိုင္သမွ် ေရွာင္တိန္းခဲ့ပါသည္္။ ဒါေပမယ့္ ဆိုရိုးစကားလို႕ဆိုရမလားပဲ အခ်စ္ဆိုတာ လူသားအားလံုးနဲ႕ မကင္းဘူးတဲ့။ အခ်စ္ဟာ ႏွလံုးသားရွိတဲ့လူသားအားလံုးနဲ႕ သက္ဆုိင္ေနသည္္တဲ့။ သူကေရာ ႏွလံုးသားနဲ႕တည္ေဆက္ ထားတဲ့လူသားတစ္ေယာက္ပဲမဟုတ္လား။ ႏွလံုးသားဆိုတာ ခ်စ္ဖို႕ ခံစားဖို႕အတြက္ပဲေလ သူဘယ္ေလာက္ပဲ ဥပေဒေတြထုတ္ျပီး တားျမစ္ပိတ္ပင္ထားခဲ့ေပမယ့္ သူႏွလံုးသားေလးဟာ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါေသာ အခ်ိန္မွာေတာ့ သူ႕ဥပေဒေတြကို ခ်ိဳးေဖာက္ျပီး အခ်စ္ဆိုတဲ့နတ္ဆိုးရဲ႕ေရွ႕မွာ ဒူးေထာက္လို႕ အရႈံးေပးအခစားဝင္သြားခဲ့ပါသည္။ အင္းေလ.......... သူကိုယ္တိုင္ကလဲ ဘာသားနဲ႕ထုထားတာမိုလို႕လဲ.................

Saturday, January 26, 2013

On 5:51 AM by Unknown in


ဦးလွ၀င္းနဲ႔ ေဒၚနန္းသူဇာတို႔ ႏွစ္ေယာက္ဟာ ကုတင္ေပၚက သားျဖစ္သူ ေမာ္ကြန္းကို တစ္လွည့္ ၊ ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္ကို တစ္လွည့္ၾကည့္ရင္း မ်က္ႏွာ မသာမယာ ရွိေနၾကတယ္။ ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္ရဲ ႔ လက္ထဲက ႀကိဳးတန္းလန္းနဲ႔ ခ်ိန္သီးဟာ ပက္လက္လွန္အိပ္ေနတဲ့ ေမာ္ကြန္းရဲ႕ မ်က္ႏွာေပၚမွာ ဟိုဒီလွဳပ္ရွား ယိမ္းထိုးေနတယ္။ ေမာ္ကြန္းရဲ ႔ ေၾကာင္စီစီ မ်က္လံုးေတြထဲက မ်က္ဆန္နက္ႏွစ္ခုဟာ အိပ္ေမြ႔ခ် ခ်ိန္သီးသြားေလရာကို  ေရြ ႔လ်ားလိုက္ပါေနတယ္။ အခန္းထဲမွာက ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္ရဲ ႔ အသံတစ္ခုကလြဲရင္ အပ္က်သံၾကားရေလာက္ေအာင္ တိတ္ဆိတ္လ်က္။

" မ်က္လံုးေတြ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေမွးစင္းလာၿပီ ၊ မင္း အိပ္ခ်င္လာၿပီ ၊ ဟုတ္တယ္ ၊ မင္း အရမ္းကို အိပ္ခ်င္ေနၿပီ ၊ မင္း အိပ္ေတာ့မယ္ ၊ အိပ္ေတာ့မယ္ "

ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္ရဲ ႔ ေလသံက တိုးတိုးေလးေပမယ့္ အမိန္႔သံ နည္းနည္းေရာစြက္ ပါ၀င္ေနတယ္။ ေမာ္ကြန္းရဲ ႔ မ်က္လံုးေတြဟာ ခ်ိန္သီးကို လိုက္ၾကည့္ေနရာကေန ေဒါက္တာရဲ ႔ စကားကို မလြန္ဆိုင္ႏိုင္သည့္အလားတျဖည္းျဖည္း ေမွးစင္းလာတယ္။

" မ်က္လံုးေတြ ေမွးလာၿပီ .. မ်က္ခြံေတြ အရမ္းေလးလံလာၿပီးေတာ့ မင္း အိပ္ခ်င္ေနၿပီ .. အိပ္ေတာ့မယ္ .. အိပ္ပစ္လိုက္  .. အိပ္ပစ္လိုက္ .. ဘာကိုမွ မစဥ္းစားပဲ အိပ္ပစ္လိုက္ .. အိပ္ေတာ့ .. အိပ္ပစ္လိုက္ေတာ့ "

ေမာ္ကြန္းရဲ႕ မ်က္လံုးေတြဟာ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေမွးသည္ထက္ ေမွးစင္းလာတယ္ .. ေနာက္ ေမွးေနရာကေန မ်က္လံုးေတြ မွိတ္သြားတယ္ .. ဒါေပမယ့္ မ်က္ခြံေတြေအာက္က မ်က္လံုးေတြဟာ ဂနာမၿငိမ္ပဲ လွဳပ္ရွားေနတုန္းပဲ .. ေဒါက္တာ ဦးခန္႔ႏိုင္ရဲ႕ အသံက အဆက္မျပတ္ ဆက္လက္ထြက္ေပၚေနတယ္ .

" မင္း အိပ္သြားၿပီ .. ဟုတ္တယ္ .. မင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားၿပီ .. အိပ္သြားၿပီ "

မ်က္ခြံေတြေအာက္မွာ လွဳပ္ရွားေနတဲ့ ေမာ္ကြန္းရဲ႕ မ်က္လံုးေတြက တျဖည္းျဖည္း ၿငိမ္သက္သြားတယ္ .. ခဏအၾကာမွာေတာ့ အသက္ရွဴသံ မွန္မွန္နဲ႔ ေမာ္ကြန္း အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ .. ေဒါက္တာ ဦးခန္႔ႏိုင္စာ နဖူးေပၚက ေခၽြးစတခ်ဳိ႔ကို လက္ဖမိုးနဲ႔ အသာပင့္သုတ္လိုက္ရင္း ဦးလွ၀င္းနဲ႔ ေဒၚနန္းသူဇာကို တစ္ခ်က္ၾကည့္တယ္ .. ၿပီးေနာက္ လက္ထဲက အိပ္ေမြ႔ခ် ခ်ိန္သီးကို ကုတင္အစြန္းမွာ အသာခ်ထားလိုက္ရင္း ခဏ ၿငိမ္သက္သြားတယ္ .. ခဏအၾကာမွာေတာ့ ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္ရဲ ႔ အသံက တိတ္ဆိတ္မွဳကို ၿဖိဳခြင္းၿပီး ျပန္လည္ထြက္ေပၚလာတယ္ ..

" ေကာင္ေလး .. ေကာင္ေလး .. "

ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္က အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ေမာ္ကြန္းမ်က္ႏွာကို စူးစူးစိုက္စိုက္ ၾကည့္ရင္း ေခၚလိုက္တယ္ ..

"ေကာင္ေလး .. ေကာင္ေလး .. "

ေခၚသံေၾကာင့္ ေမာ္ကြန္းဟာ အိပ္ေပ်ာ္ေနလ်က္ကေန အနည္းငယ္ လွဳပ္ရွားလာတယ္ .. ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္က ေခါင္းကို အသာအယာ ညိတ္လိုက္ရင္း ေမးခြန္းကို စေမးတယ္ ..

" ေကာင္ေလး .. မင္းနာမည္ ဘယ္လိုေခၚလဲ .. "

ေမာ္ကြန္းရဲ႕ ေခါင္းဟာ သိသိသာသာ ဘယ္ညာ လွဳပ္ရွားလာတယ္ .. ေနာက္ ႏွဳတ္ခမ္းေတြက တျဖည္းျ့ဖည္း တုန္ယင္လွဳပ္ခတ္လာရာကေန စကားသံ တစ္ခု ထြက္လာတယ္ ..

" ေမာ္ .. ေမာ္ကြန္း "

ထြက္လာတဲ့ အသံက တိုးတိုးေလး .. တကယ့္ကို ေလသံမွ်ေလာက္ သဲ့သဲ့ကေလး .. ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္က ေခါင္းကို တခ်က္ ညိတ္လိုက္ျပန္ကာ ေမးခြန္းကို ထပ္ေမးတယ္ ..

" ဟုတ္တယ္ .. မွန္တယ္ .. မင္း နာမည္က ေမာ္ကြန္းပဲ .. ဒါျဖင့္ မင္းအသက္ ဘယ္ေလာက္ ရွိၿပီလဲ "

ေမာ္ကြန္းဆီက အေျဖတန္းထြက္မလာဘူး .. ေဒါက္တာဦးခန္႔ႏိုင္က ေမးခြန္းကို ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ေမးတယ္ ..

" မင္း အသက္ ဘယ္ေလာက္ ရွိၿပီလဲ .. "

ေမာ္ကြန္းရဲ ႔ ဦးေခါင္းဟာ ေစာေစာကထက္ ပိုၿပီး ဘယ္ညာ လွဳပ္ယမ္းလာတယ္ .. ေနာက္ေတာ့ သူ႔ ႏွဳတ္ခမ္းက ေမးခြန္းနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း ထြက္လာတယ္ ..

" ကၽြန္ေတာ္ .. ကၽြန္ေတာ္ .. ေယာက္်ားစစ္စစ္တစ္ေယာက္ပါ "

Saturday, November 10, 2012



တစ္ခန္းလံုး တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္လွ်က္ရွိသည္။ သူမကေတာ့ ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေသာက္လက္စ စီးကရက္ကို ဖြာေနသည္။ သူ သူမေရွ႕တြင္ ေဇာေခြ်းေတြျပန္ေနသည္။ သူမ၏ မ်က္လံုးေတြက စိမ္းျမေနသည္။ စိမ္းသည္မွ ရက္စက္စိမ္းကားလြန္းသည့္ အေရာင္ေတြလွ်က္ေျပးလွ်က္။ စင္စစ္ သူမသည္ သူေပါင္ေပၚတြင္ စိမ္ေျပနေျပထုိင္ေနျခင္းသာ။ သူမ၏ လက္တစ္ဖက္က သူ႕ပခံုးကို သုိင္းဖက္ထားျပီး က်န္လက္တစ္ဖက္ကေတာ့ အေငႊ႕တလူလူထြက္ေနသည့္ စီးကရက္ကိုကိုင္ထားသည္။ သူ သူမကကို မဝံ့မရဲၾကည့္မိသည္။ သူ သူမကို သူ႕အနားမွ လြင့္စင္သြားေအာင္ လုပ္ပစ္လုိက္ခ်င္သည္။ သူမကို သည္ကမၻာေလာက၏ အျပင္ဖက္သို႕ ေရာက္သြားေအာင္ တြန္းထုတ္ပစ္လိုက္ခ်င္သည္။ သူမ၏ မ်က္ႏွာကိုျမင္ရသည္မွာ သူ႕အတြက္ က်က္သေရကင္းမဲ့လွသလို သူ႕စိတ္ကို အစဥ္အျမဲ တုန္လႈပ္ေျခာက္ျခားေနေစသည္။ သူမ...........သူမဟာ တကယ္ေတာ့ ေသသြားျပီးသား သူတစ္ေယာက္ပါ။

ေသသြားျပီးေသာ လူတစ္ေယာက္။ ရွင္းရွင္းေျပာရလွ်င္ ေသသြားျပီးေသာ မိန္းမတစ္ေယာက္။ သည္ထက္ပိုရွင္းရွင္းေျပာရလွ်င္ ေသသြားျပီးေသာ transgender တစ္ေယာက္ သူ႕ေပါင္ေပၚတြင္ ဇိမ္က်က်ထုိင္လွ်က္ သူ႕ကိုပြတ္သပ္ကာ ယခုကဲ့သို႕ျပဳမူေနျခင္းမ်ိဳးကို သူမသတီပါ။ သူမ၏ ဆံႏြယ္ေတြသည္ မိန္းမတစ္ေယာက္၏ ဆံႏြယ္စစ္စစ္ေတြကဲ့သို႕ပါပင္ ေပ်ာ့ေခြလွ်က္ တြန္႕လိမ္ေကာက္ေကြးေနသည္။ သူမ၏ ပခံုးရိုးမ်ားသည္လည္း အနည္းငယ္စြန္႕ကားေနသည္မွ လြဲ၍ မိန္းမသားတစ္ဦးကဲ့သို႕ပင္ ျဖဴမြတ္ေခ်ာေမြ႕ေနသည္။ သူမ၏ လက္ေမာင္းသားမ်ားကေတာ့ အနည္းငယ္တုတ္ခုိင္ကာ ရင္အံုမွ ျဖိဳးေမာက္လွ်က္ရွိသည္။ သူမသည္ လွပေနဆဲ။ သူမ၏ အသားအရည္သည္လည္း ႏုပ်ိဳဝင္းလက္ေနဆဲပင္။

Tuesday, September 11, 2012

On 9:47 AM by Unknown in
On 9:34 AM by Unknown in