Monday, February 2, 2015
(၄)
ဆရာမက စာသင္လို႕ျပီးသြားေသာအခါအခန္းထဲမွ ျပန္လည္ထြက္ခြာသြားပါသည္။ ေကာင္းသန္႕ စားပြဲေပၚရွိသူ႕စာအုပ္မ်ားကို လြယ္အိတ္ထဲသို႕ျပန္ထည့္လိုက္သည္။ ေက်ာင္းဆင္းရန္ ငါးမိနစ္သာလိုေတာ့သည္မို႕ အိမ္ျပန္ရန္ ျပင္ဆင္ေနမိသည္။ သူ႕အနားမွလမင္းက မတ္တတ္ရပ္လိုက္ျပီး ေက်ာင္းစိမ္းပုဆိုးကို ျပင္၀တ္လိုက္ေလေသာအခါ ပုဆိုးေပၚတြင္ စိုေနေသာ အကြက္တစ္ကြက္ ကိုသူအမွတ္မထင္လွမ္းျမင္လိုက္သည္။
ရုတ္တရက္မို႕သူရယ္ခ်င္သြားသည္........
လမင္းကလည္း မိမိကိုယ္ကိုသိဟန္ရွိပါသည္။ မ်က္ႏွာၾကီးနီျမန္းလုိ႕ေနသည္......
"ကဲ လမင္း....... ငါ့စာအုပ္ကိုျပန္ယူသြားျပီကြာ"
သူလမင္းေရွ႕ရွိသူ႕စာအုပ္ေလးကို ျပန္ေကာက္ယူလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ လြယ္အိတ္ထဲသို႕အသာထည့္လို္သည္။ ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးေသာအခါ သူတို႕အသီးသီးအခန္းထဲမွ ထြက္လာခဲ့ၾကပါသည္။ ေက်ာင္းေပါက္၀နားသို႕ေရာက္ခါနီးေသာအခါ သူ႕ကိုအေနာက္မွ တစ္စံုတစ္ခုက လွမ္းဆြဲလိုက္သည္။
"ေကာင္းသန္႕"
သူလည္ျပန္ၾကည့္လုိက္သည္။ လမင္းပါ သူ႕ကိုဘာေျပာခ်င္လို႕ပါလိမ့္.....
"ဟုိ......... "
လမင္းကိုမ်က္ေမွာင္ကုတ္ျပီးတစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။ လမင္းမ်က္နွာက ဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိ။ နီစပ္စပ္နွင့္ တစ္ခုခုကို အားနာေနတာလုိလို ေၾကာက္ေနတာလိုလို သူခြဲျခား၍မရပါ။
"ဘာမွမဟုတ္ေတာ့ဘူး ေနာက္မွေျပာေတာ့မယ္"
လမင္းကထိုသို႕ေျပာျပီးေနာက္ သူ႕ေရွ႕ကေနေက်ာ္တက္ကာ ေလွ်ာက္သြားပါသည္။ သူလမင္းေက်ာျပင္ကို ေငးရင္းေနာက္မွက်န္ရစ္ခဲ့သည္.........
ညေနမိုးခ်ဳပ္ေသာအခါ သူ႕အေမဆိုင္အတြက္ ေစ်း၀ယ္စရာရွိသည္မ်ားကို သူသြား၀ယ္ေပးရသည္။ အိမ္သို႕ျပန္ေရာက္ေသာအခါ ထမင္းစားေရမိုးခ်ိဳးျပီး စာၾကည့္ဖို႕ျပင္သည္။ မနက္ျဖန္တြင္ေျဖမည့္ လပတ္စာေမးပြဲ အတြက္ျပင္ဆင္သင့္သည္မ်ားကို ျပင္ဆင္ရမည္။ စားေမးပြဲျပီးသြားလွ်င္ေတာ့ ေခါင္းေအးရပါရဲ႕ဟု ေတြးမိသည္။ည၁၀နာရီေလာက္ထိစာၾကည့္ျပီးသြားေသာအခါ ငိုက္လာသျဖင့္ စာအုပ္ေတြကိုသိမ္းျပီးသူအိပ္ယာ၀င္ခဲ့သည္။
ေနာက္ေန႕ေတြတြင္ လမင္းႏွင့္သူသိပ္ျပီးစကားမေျပာျဖစ္ပါ။ ထိုင္သည့္ခုံျခင္းကလဲ မတူသျဖင့္ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ တကူးတက သြားျပီးစကားမေျပာပါက ေျပာျဖစ္ဖို႕မလြယ္။ လပတ္စားေမးပြဲျပီးသြားေသာ အခါသူ႕စိတ္ထဲလန္းဆန္းသြားသည္။ စိတ္ထဲမွ၀င္ေနသည့္ စားေမးပြဲဆိုသည့္ ဖိအားၾကီး ေပ်ာက္ဆံုးသြား ေလျပီ။ ေက်ာင္းသားေတြကို အႏွိပ္စက္ဆံုးမွာ စာေမးပြဲဆိုသည့္ မေကာင္းဆိုး၀ါးၾကီးပဲ မဟုတ္ပါလား။
ေက်ာင္းကေနျပန္လာေသာအခါ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္စက္ဘီးကေလးကိုနင္းကာ ျပန္လာခဲ့သည္။ ဒီရက္ပိုင္းေတြတြင္ ရာသီဥတု အလြန္သာယာပါသည္။ နည္းနည္းအုိက္စပ္စပ္ျဖစ္ေနတာမို႕ သူ႕အေပၚအက်ႌကို ခြ်တ္လိုကျပီး အထဲက စြပ္က်ယ္အက်ႌေလးျဖင့္သာ စက္ဘီးကိုနင္းလာခဲ့သည္။ ေလေလးက တျဖဴးျဖဴးတုိက္ခတ္လာတတ္ေသးသည္မို႕ စက္ဘီးစီးရတာအဆင္ေျပပါသည္။
"တီ......... တီ......."
သူ႕အေနာက္မွ ဆုိင္ကယ္ဟြန္းသံ ၾကားရသျဖင့္ အမွတ္မထင္လွည့္ၾကည့္လိုက္မိသည္။
"ေဟ့ေကာင္ ေကာင္းသန္႕ ခဏေနဦး"
လမင္းျဖစ္ေနသည္။ ယိုးဒယားကလပ္ဘီးေလးျဖင့္ ဆုိင္ကယ္ဦးထုတ္ေလးေဆာင္းျပီး ေမာင္းနွင္လာသည္။ သူ႕အနားသုိ႕ေရာက္ေသာအခါ ဆုိင္ကယ္စက္ကိုသတ္လုိက္သည္။
"မင္းအိမ္ျပန္ေတာ့မလို႕လား"
လမင္းကေမးသည္။ သူေခါင္းညိတ္ျပလုိက္သည္။
"ဒီညငါတုိ႕ ကလပ္ကုိသြားဖို႕ရွိတယ္လို္က္မွာလား"
သူတစ္ခ်က္ေတြေ၀သြားသည္။ကလပ္ဆိုတာ သူတစ္ခါမွသြားခဲ့ဖူးတဲ့ေနရာမဟုတ္ပါ......
"ကလပ္ကိုဘာသြားလုပ္မွာလဲ"
လမင္းကတခစ္ခစ္ရယ္ပါသည္။ သူေမးတာေၾကာင္ေတာင္ေတာင္မ်ား ႏိုင္သြားလို႕လား...
"ကလပ္မွာသြားကဲမယ္ေလကြာ စားေမးပြဲျပီးတဲ့အထိမ္းအမွတ္ေပါ့ ငါတိုက္မွာပါ။ ငါ့သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္လဲ ပါဦးမယ္"
"ငါမွမေသာက္တတ္ပဲ..... ျပီးေတာ့ငါ့အေမ...."
"မင္းအေမကိုေျပာလုိက္ သူငယ္ခ်င္းေမြးေန႕ရွိလုိ႕သြားကူတယ္လို႕"
ခက္ေတာ့ခက္ေနပါျပီ။ လမင္းကဘယ္ကတည္းက အကြက္ခ်စီစဥ္ထားလဲမသိပါ။ သူ႕စိတ္ထဲမွာလဲ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးရွိေနသည္မို႕ လမင္၏အၾကံကို မျငင္းခ်င္ပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ အလြယ္တကူပဲလုိက္မည္ဟုေျပာလုိက္မိသည္။ ျပီးေတာ့ ကလပ္ဆိုသည့္ေနရာမ်ိဳးကိုလဲ သူေရာက္ဖူးၾကည့္ခ်င္သည္။
(၅)
အ၀င္၀သို႕ေရာက္သည္ႏွင့္ဆူညံေနေသာ ဂီတသံမ်ားက နားထဲသို႕ ဆုိက္ဆိုက္ျမိဳက္ျမိဳက္၀င္လာပါသည္။ ၾကီးမားလွေသာ ေရာင္စံုစလိုက္မီးေရာင္ေတြနဲ႕အတူ အေရာင္အေသြးစံုလွေသာ ညေအာက္တြင္ တစ္မ်ိဳးစီ လွေနေသာ မိန္းမပ်ိဳမ်ား၊ ဂီတလိႈင္းလံုးၾကားတြင္ ယစ္မူးေပ်ာ္ရႊင္ေနေသာ လူငယ္မ်ား ကခုန္ျမဴးတူးလွွ်က္ရွိသည္။ သူ႕စိတ္ထဲမွာေတာ့ ေအးကနဲျဖစ္သြားမိတာအမွန္ပါ။
၀တ္ပံုစားပံု ပံုစံမက်သည့္မိမိကိုယ္ကိုလဲ အားငယ္သြားသလိုခံစားမိသည္။ ဤေနရာမ်ိဳးတြင္ လူတိုင္းက ေက်ာ့ေမာ့ေနေအာင္ ၀တ္စားထားၾကျပီး အလန္းဆံုးစတုိင္ေတြျဖင့္ ကဲေနၾကသည္မဟုတ္ပါလား။ သူ႕ကေတာ့ မေသမသပ္ဆံပင္ပံုစံနွင့္ ခပ္ႏြမ္းႏြမ္းအ၀တ္အစားမ်ားသာ ၀တ္ဆင္လာသည္မို႕ လူေတာမတိုးရဲ သလိုလိုျဖစ္ေနမိ၏။ ဒီထက္ပိုမိုဆိုး၀ါးသည္က သူ႕အိတ္ထဲမွာ ပိုက္ဆံလံုလံုေလာက္ေလာက္ ပါမလာျခင္းသာ။ တစ္ခုခုျဖစ္လွ်င္ သူ႕မွာအားကိုးစရာဘာမွမရွိသလိုခံစားမိသည္။
ဘယ္ကေနဘယ္လို ၀င္လာမွန္းမသိေသာ သူ႕အားငယ္စိတ္ေတြကို သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ျပီး ေမာင္းထုတ္ပစ္လိုက္ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ အတတ္ႏိုင္ဆံုးစိတ္ကို ေလ်ာ့ျပီးလြတ္လပ္ေပါ့ပါးေအာင္ ျပဳျပင္လုိက္သည္။
"ေကင္းသန္႕လာ အထဲကိုသြားရေအာင္"
ကလပ္ထဲသို႕ေရာက္သြားေသာအခါ မီးေရာင္ေတြရွဳပ္ေထြးေနေသာ ၾကားထဲသူေငးေမာေနမိသည္။ လူတစ္ခ်ိဳ႕က ၀ီစကီခြက္မ်ားကိုေမာ့လွ်က္ ရယ္ေမာေနၾကသည္။ အခ်ိဳ႕ကေတာ့ စီးကရက္မီးခိုးမ်ားကို မႈတ္ထုတ္လွ်က္ သီခ်င္းသံမ်ားၾကားထဲ နစ္ေျမာေနၾကသည္။ ထိုလူမ်ားကို က်ီးကန္းေတာင္ေမွာက္ မ်က္လံုးမ်ား ျဖင့္သူလိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။ လမင္းက ကလပ္ထဲရွိေနရာလြတ္တစ္ခုသို႕ေရာက္ေသာအခါ ၀င္ထုိင္လုိက္သည္။ ထို႕ေနာက္သူ႕ကို ခဏေနဦးဟုဆိုကာ ဘားတြင္ ဘီယာပုလင္းမ်ားသြားယူလာျပီး လာခ်ေပးသည္။
"လမင္း ေသာက္ၾကည့္"
သူေခါင္းညိတ္ျပလုိက္သည္။ ပိုက္ဆံရွိသည့္လူတန္းစားမ်ားၾကေတာ့လည္း ဒီလိုသံုးမယ့ျဖဳန္းမယ့္ေနရာ ေတြကိုလာႏိုင္ၾကတာေပါ့ဟု စိတ္ထဲေတြးမိသည္။ ဘာပဲေျပာေျပာ သူ႕အတြက္ေတာ့ အေတြ႕ၾကံဳသစ္ေတြပါ။ ထိုအေတြ႕ၾကံဳသစ္ေတြကို ေက်နပ္စြာလက္ခံရယူဖို႕ကသာ သူ႕အလုပ္မဟုတ္ပါလား။
လမင္းကယူလာေသာ တိုက္ဂါးပုလင္းပုဘီယာမ်ာကို အဖံုးဖြင့္ျပီး သူ႕ကိုတစ္လံုးကမ္းေပးသည္။
"Cheer........."
ပထမဦးဆံုးေသာက္ဖူးသည့္ ဘီယာ၏အရသာက ေအးစိမ့္ခါးသက္လွ်က္ ရင္ဘတ္ထဲသို႕ စီး၀င္သြားသည္။ လမင္းက သူ႕ကိုျပံဳးလွ်က္ၾကည့္ေနသည္။
"လမင္း မင္းသူငယ္ခ်င္းေတြပါေသးတယ္ဆို ဘယ္မွာလဲ"
သူေျပာတာကိုလမင္းက သည္းသည္းကြဲကြဲၾကားပံုမေပၚပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ လမင္းကို အနားသို႕ဆြဲလိုကျပီး နားနားကို ကပ္ကာထိုစကားကိုထပ္ေျပာလိုက္သည္။ ထိုအခါလမင္းက သူ႕နားနားကို ျပန္ကပ္ျပီးေျပာသည္။
"လာလိမ့္မယ္ကြ..... ငါေခၚထားတာေစာ္ေလးေတြ အလန္းဇယားေတြ"
သူသြားေပၚေအာင္ရယ္လိုက္မိသည္။ လမင္းဆိုသည့္ေကာင္က နဂိုကတည္းက ႏွာဘူးျပီးသားမဟုတ္ပါလား။ ဘာမွေထြေထြထူးထူးေျပာစရာမရွိသည္မို႕ ဘီယာကိုေနာက္တစ္က်ိဳက္ခန္႕ ေမာ့ခ်လုိက္သည္။
"အား............မဆိုးဘူးပဲကြ"
"ဟားဟားဟား.........."
သူတို႕ႏွစ္ဦးသားလံုး တုိက္မထားပဲျပိဳင္တူရယ္ေမာမိလိုက္ၾကပါသည္။ ခဏၾကာေသာ စကပ္တိုတုိျဖင့္ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ေရာက္လာၾကသည္။ လမင္းကထိုေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ကို သူႏွင့္မိတ္ဆက္ေပးသည္။ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ကလဲ ပြင့္ပြင္လင္းလင္းႏွင့္ ေခတ္လူငယ္ေတြမို႕ ခဏအတြင္းမွာပဲ သူတုိ႕ေတြရင္းနီးသြားၾကျပီး သူတို႕အရက္၀ိုင္းကေလးက စိုစိုေျပေျပျဖစ္သြားသည္။
"ေကာင္းသန္႕က လမင္းနဲ႕သိတာၾကာျပီလား"
စကပ္အနက္ေရာင္၀တ္ထားေသာေကာင္းမေလးက သူ႕ကိုစကားဆိုသည္။ ျဖဴေဖြးေနေသာ ေကာင္မေလး၏ ေပါင္တံေတြကို သူေငးၾကည့္ေနမိရင္ ေခါင္းညိတ္လုိက္မိသည္။
"အတန္းေဖာ္ေတြဆိုပါေတာ့"
"ေနာက္ဆိုရင္တို႕ေတြ ေဘာ္ဒါေတြျဖစ္သြားျပီေနာ္ အတူတူကဲၾကမယ္ေလ ဟုတ္ျပီလား"
"OK သိပ္အဆင္ေျပတာေပါ့"
"ဟား.....ဟား......ဟား........"
လမင္းက ေသာက္ၾကဦးဟုဆိုကာ ခဏထသြားျပီး ဘားမွဘီယာမ်ားကို ထပ္ယူလာပါသည္။ ေကာင္မေလးေတြႏွင့္ ပုလင္ခ်င္းတုိက္ရင္း သံုးေလးလံုးခန္႕ သူေသာက္မိသြားသည္။ မ်က္စိထဲတြင္ ေရးေတးေတးျဖစ္လာကာ သူ႕စိတ္ေတြျမဴးၾကြလာသည္။ လမင္းကသူ႕အနားထုိင္ေနရာမွ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲ သို႕ေျပာင္းထိုင္လုိက္ျပီး ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကို သူ႕အနားသို႕အေရာက္ပို႕ေပးလုိက္သည္။
ထိုစကပ္အနက္ေရာင္ႏွင့္ေကာင္မေလးက သူ႕ကိုရီေ၀ေသာမ်က္လံုးေတြျဖင့္ၾကည့္ေနသည္။ သူကလဲ ထိုေကာင္မေလးကို မမွိတ္မသံုျပန္ၾကည့္ေနမိသည္။ ထိုေကာင္မေလးက ဘီယာပုလင္းကိုယူျပီး သူႏွင့္ပုလင္းခ်င္းတိုက္လုိက္သည္။ ထို႕ေနာက္ ဘီယာကိုတစ္က်ိဳက္ခန္႕ေမာ့လုိက္၏။
"ကဲေကာင္းသန္႕ သြားကရေအာင္......"
လမင္းကထုိသို႕ေျပာျပီး အနားရွိေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကိုလက္ဆြဲကာ အရက္၀ိုင္းမွထသြားသည္။ သူကလဲ အလိုက္သင့္ထလိုက္ျပီး သူ႕အနားရွိေကာင္မေလးကို ေခၚကာ လမင္းတို႕ရွိရာသို႕လုိက္သြားလိုက္ပါသည္။ DJ ၀ိုင္းနားသို႕ေရာက္ေသာအခါ ကေနေသာသူမ်ားနွင့္ သူတို႕ေတြေရာေထြးက ၀င္လိုက္ၾကသည္။
လမင္းကသူ႕ေကာင္မေလးကို ခါးမွဖက္ျပီးကေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္။ ေကာင္းသန္႕စိတ္ေတြ ယစ္မူးေနသျဖင့္ သိပ္ျပီးေထြေထြထူးထူးစဥ္းစားမေနေတာ့ပဲ သူေခၚလာေသာ ေကာင္မေလး ဆြဲဖက္ျပီး ကလိုက္သည္။ ေကာင္မေလကလဲ ေကာင္းသန္႕ကိုလိုလိုလားလားရွိသည္မို႕ ျပံဳးရႊင္စြာႏွင့္ ကကြက္ဆန္းေတြၾကားထဲ ယိမ္းႏြဲလႈပ္ရွားေန၏။
ထိုေကာင္မေလးက အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ ေကာင္းသန္႕ကိုရီေ၀စြာၾကည့္ေနရင္းႏွင့္ ႏႈတ္ခမ္းကို ျဖတ္ကနဲ နမ္းလိုက္ေလသည္။ အစကေတာ့ ေကာင္းသန္႕က ေၾကာင္သြားသည္။ ေနာက္မွေကာင္မေလးကို အလိုက္သင့္ေလးျပန္နမ္းလိုက္ပါ၏။ သို႕ေသာ္ သိပ္ၾကာၾကာမနမ္းလို္က္ရေသးပဲ အနမ္းေတြကို သူရပ္တန္႕လုိက္သည္။
"ေဟ့ ဘာျဖစ္လို႕လဲကြာ...."
ေကာင္မေလးက သူ႕ဆီကအနမ္းေတြကို ထပ္မံေတာင္းတေနဟန္ျဖင့္ ေမးသည္။ သူအသာေခါင္းခါျပလုိက္သည္။ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ထိုေကာင္မေလးႏွင့္အနမ္းေတြကို သူေရွ႕ဆက္လို႕မရျဖစ္သြားသည္။ သူ႕ရဲ႕ ပထမဦးဆံုးအေတြ႕အၾကံဳေၾကာင့္လားေတာ့ မေျပာတတ္ပါ။
ေကာင္မေလးကို ျပံဳးရံုသာျပံဳးျပလုိ္က္ျပီး ဘာမွသူျပန္မေျပာျဖစ္.......
ကရတာေမာပန္းသြားေသာအခါ သူတို႕ျပန္လာၾကသည္။ လမင္းကေကာင္မေလးေတြကို အိမ္ျပန္မပို႕ေတာ့ပဲ တည္းခုိခန္းတြင္ သြားအိပ္မည္ဟုဆိုသည္။ သူကေတာ့ အိမ္ကအေမစိတ္ပူေနမည္ဟူေသာ စိုးရိမ္စိတ္ေၾကာင့္ လမင္း၏ကမ္းလွမ္းခ်က္ကို လက္မခံခဲ့ပါ။ ထို႕အျပင္ မိမိကုိယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္သည့္ စြမ္းအားနည္းေန သည့္အခ်ိန္ကာလလဲျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မျဖစ္သင့္မျဖစ္ထုိက္သည့္ ေနာက္ဆက္တြဲဆိုးက်ိဳးေတြ ျဖစ္ပ်က္လာမွာကို သူမလိုလားပါ။
သူကဆိုင္ကယ္ပါမလာပါ။ လမင္းဆုိင္ကယ္ႏွင့္လုိက္လာျခင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လမင္းတို႕ႏွင့္မလုိက္ပါက လမ္းေလွ်ာက္ျပန္ရမည့္ကိန္းျဖစ္ေနသည္။ သို႕ေသာ္ သူသိပ္ျပီးဂရုမစိုက္ပါ။
လမင္းကသူ႕ကိုေျပာမရမွန္းသိေသာအခါ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ကို တီးတိုးစကားတစ္ခ်ိဳ႕ေျပာျပီး လမ္းခြဲႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ဆုိင္ကယ္ကိုသူရွိရာသို႕ ေမာင္းလာသည္။
"ေကာင္းသန္႕ တက္ကြာ မင္းကိုငါလုိက္ပို႕ေပးမယ္......."
လမင္းဆုိင္ကယ္ေပၚသို႕ သူအသာတၾကည္ပဲလိုက္တက္လိုက္သည္။
"ဟိုေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ေရာ မင္းဘယ္လိုေျပာခဲ့လည္း"
"သူတို႕ကမျပန္ခ်င္ဘူးတဲ့ကြာ ကလပ္ကညႏွစ္နာရီဆိုပိတ္မွာေလ။ အဲ့ဒါ KTV ဆက္သြားခ်င္ေသးတယ္တဲ့"
"အဲ့ဒီေတာ့...."
"အဲ့ဒီေတာ့ဘာျဖစ္ရမလဲကြာ ငါ့မွာပိုက္ဆံမေလာက္ေတာ့ဘူးကြ"
"ဟား.....ဟား......ဟား......"
သူတို႕ႏွစ္ေယာက္လံုး ျပိဳင္တူရယ္ေမာမိလိုက္ျပန္ပါသည္။ လမင္းကဆုိင္ကယ္ကို စက္ႏိႈးလိုက္ျပီး လမ္းအတိုင္းေမာင္းႏွင္လာခဲ့သည္။ ရာသီဥတုက သိပ္မေအးဘူးဆိုေပမယ့္ ဆုိင္ကယ္ေပၚမွလိုက္စီးေသာအခါ ေအးျမေနေသာ ေလစိမ္းကမ်ားက ေစာေစာကေခြ်းေတြကိုေျခာက္ေသြ႕သြားေစသည္။
"ငါ့ကိုကိုင္ထားေလ ေကာင္းသန္႕ လမ္းကသိပ္ေကာင္းတာမဟုတ္ဘူး ျပဳတ္က်က်န္ခဲ့ဦးမယ္"
"ေအးပါကြာ......"
သူလမင္းခါးကို အသာကိုင္လိုက္သည္။ ရွပ္အက်ုႌအပါးေလးသာ၀တ္လာေသာ လမင္းကလည္း အနည္းငယ္ ခ်မ္းေနဟန္ရွိပါသည္။ သူကလဲ ေအးစိမ့္စိမ့္ျဖစ္ေနတာမို႕ လမင္း၏ခါးကိုအေနာက္ကေန သိုင္းဖက္လုိကျပီး လမင္းပုခံုးေပၚသို႕ ေမးတင္လုိက္သည္။ သူ႕စိတ္ထဲမွာေတာ့ ရီေ၀ေ၀ျဖင့္ ဘီယာအရွိန္ေတြက မေသေသးပါ။
"ေအးလို္က္တာေကာင္းသန္႕ရာ မင္းဖက္မွပဲေႏြးသြားေတာ့တယ္"
သူလမင္းကို အင္း ဟုသာေျဖလိုက္သည္။
လမ္းမီးေရာင္မ်ားမရွိသည့္ ေမွာင္မဲေနေသာညကို တိတ္ဆိတ္မႈေတြၾကား ျဖိဳခြင္းရင္း သူတို႕ျပန္လာၾကသည္။ လမင္းခါးကိုဖက္ထားရင္းမွ လမင္းဗိုက္သားေတြကို သူအသာေလး ကိုင္ၾကည့္မိသည္။ ေႏြးေနေသာ လမင္းခႏၶာကိုယ္က ဘာမွတုန္႕ျပန္မႈမျပဳပါ။ သူ႕အသိစိတ္ေတြေ၀၀ါးေနဆဲ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေတြ လြတ္ကင္းခ်င္လာသလိုလို လမင္းကိုလြတ္ထြက္သြားမတတ္ဖက္ထားမိျပန္သည္။
ဆိုင္ကယ္ေမာင္ေနရင္းမွလမင္း၏လက္တစ္ဖက္က သူ႕လက္ကိုလာကိုင္ကာ အေရွ႕သို႕အနည္းငယ္ ဆြဲလိုကျပီး ေပါင္ၾကားထဲသို႕ထည့္ေပးလုိ္က္ေလသည္။ ဂ်င္းေဘာင္းဘီထဲတြင္ တုိးထြက္ေနေသာ လမင္း၏ ညီေလးက မာေက်ာေတာင့္တင္းေနသည္။ သူလမင္း၏ညီေလးကို အသာကုန္ညွစ္ထဲ့လိုက္၏။
"အား မင္းကလည္းေျဖးေျဖးလုပ္ပါကြ....."
"ဟားဟာ...... မင္းဆိုတာကလည္း ၂၄နာရီ ေ-ာင္ေနတဲ့ေကာင္ပဲကိုး"
"ငါလည္းဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိပါဘူးကြာ မင္းငါ့အသားကိုလာထိလို္က္တာနဲ႕ စိတ္ထဲမွအလုိလုိကိုၾကြလာတာ"
"ၾကြလာတာ ဘယ္ေကာင္လဲ ငါနဲ႕ေတြ႕မယ္"
သူေျပာေျပာဆုိဆိုျဖင့္ လမင္း၏ညီေလးကို ထပ္ညွစ္လုိက္ျပန္ပါသည္။ လမင္းက အားကနဲေအာ္ယူရသည္အထိျဖစ္သြားသည္။
"ဟားဟားဟား..............."
သူတိုရဲ႕ရယ္ေမာသံေတြက ညဥ့္နက္ေနေသာ သန္းေခါင္းယံညၾကီးတြင္ လြင့္ပ်ယ္သြားပါသည္။ လမင္းက ဆုိင္ကယ္ကိုေမာင္းေနရင္းမွ တေျဖးေျဖးအရွိန္ေလ်ာ့ခ်လိုက္သည္။ ေမွာင္မဲေနေသာ လမ္းမၾကီးတြင္ သက္ရွိဆိုလို႕ သူတို႕ႏွစ္ဦးသာရွိမည္ထင္သည္။ လမင္းဘာေၾကာင့္ ဆုိင္ကယ္ရပ္လုိက္မွန္းမသိေသာ္လည္း သူဘာမွမေမးမိပါ။
လမင္းကအေရွ႕ထိုင္ေနရင္းမွ ဖက္ထားေသာသူ႕လက္ေတြကို ေျဖခ်လိုက္ျပီး အေနာက္သို႕ လွည့္ၾကည့္သည္။
"ေတာ္ေတာ္မူးေနလား ေကာင္းသန္႕"
"ေအးကြာေစာေစာတုန္းက သိပ္မမူးဘူး အခုေလတိုက္ေတာ့မွပိုမူးလာတယ္ ရီေ၀ေ၀ျဖစ္ေနျပီ"
လမင္းဘာမွမေျပာေတာ့ပဲ သူ႕ကိုေငးၾကည့္ေနသည္။ လမင္ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြကို သူသတိထားၾကည့္ မိေတာ့ ေစာေစာက ေကာင္မေလးရဲ႕ ႏႈတ္ခမ္းသားေတြလို တစ္ခုခုကိုေတာင္းတေနသလိုလုိ......
သူ႕စိတ္ထဲ ထိုႏႈတ္ခမ္းသားေတြကုိ အာရံုလႊဲဖို႕ စိတ္ကူးမိေသာ္လည္း ရီေ၀ေ၀ျဖစ္ေနေသာ စိတ္ေတြက ထိန္းခ်ဳပ္ရခက္စြာ ထိုနႈတ္ခမ္းဆီသို႕သာ သူ႕ကိုတြန္းပို႕ေနသည္။ ေရွာင္လႊဲရခက္လာသည့္ အဆံုးမွာေတာ့ သူဘာကိုမွစဥ္းစားမေနေတာ့ပဲ လမင္းႏႈတ္ခမ္းေတြကို ပြ်တ္စ္ကနဲ နမ္းလိုက္မိသည္။
လမင္းရဲ႕မ်က္လံုးေတြက သူ႕ကိုလင္းလက္ေတာက္ပစြာၾကည့္ေနသည္....
သို႕ေသာ္..... ထိုလင္းလက္ေတာက္ပေနေသာ မ်က္လံုးမ်ားက ၾကည္ႏူးေက်နပ္သည့္ အရိပ္အေယာင္ မဟုတ္ပါပဲ ေဒါသမီးေၾကာင့္ ေတာက္ပလာေသာ လင္းလက္မႈေတြသာ ျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႕ရွိရသည္......
ဤခဏတာေလးဟာ သူတို႕အတြက္တကယ့္ကို ရင္ခုန္စရာ စိတ္လႈပ္ရွားစရာေတြနဲ႕ အျပည့္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူဟာ မွားသြားျပီဆိုတာ မိမိကုိယ္ကိုသိလိုက္ရျပီ.....
သူ႕ရဲ႕စိုးရိမ္စိတ္ေတြ အဆံုးမသတ္ေသးခင္မွာပဲ လမင္းက သူ႕မ်က္ႏွာကို လက္သီးျဖင့္ ထိုးခ်လိုက္ပါသည္......
"မင္းကဘာေကာင္လဲကြာ............"
လမင္းကသူ႕ကို နားလည္ရခက္စြာၾကည့္သည္။ သူဘာမွျပန္မေျပာပဲႏႈတ္ဆိတ္ေနရံုမွတပါး ဘာမွမတတ္ႏိုင္။ ေဒါသေတြျဖင့္လမင္းက ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္လိုက္ျပီး သူ႕အနားမွ ဆုိင္ကယ္ကို ၀ူးကနဲေမာင္းထြက္သြားသည္။
အျဖစ္အပ်က္က ရုတ္ခ်ည္းဆိုသလို အေျပာင္းအလဲျမန္ဆန္လြန္းေသာေၾကာင့္ မိမိကုိယ္ကိုေတာင္ မယံုႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပဲ အံ့ၾသမႈေတြနဲ႕အတူလမ္းမၾကီးေပၚတြင္ သူတစ္ေယာက္တည္းက်န္ရစ္ခဲ့သည္။ လမင္းကေတာ့ ဆုိင္ကယ္ကို ဒုန္းစိုင္းေမာင္းႏွင္သြားျပီး အေနာက္မွေန၍ ဆုိင္ကယ္ေနာက္မီးနီနီေလးကိုသာ မႈန္ျပျပျမင္ရပါေတာ့သည္။
(၆)
ိထိုေန႕ညကအျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ သူ႕တစ္သက္တာမေမ့ႏိုင္စရာေတြ ျဖစ္လာလိမ့္မည္ဟု သူဘယ္တုန္းကမွ ထင္မထားခဲ့ပါ။ သို႕ေသာ္ ထိုအျဖစ္အပ်က္မ်ားသည္ အခ်ိန္ကာလတစ္ခုကိုေက်ာ္လြန္သည့္ တုိင္ေအာင္ သူ႕ကိုအေနာက္မွေန၍ ထိတ္လန္႕ေျခာက္ျခားေအာင္ ျပဳစားလွ်က္ရွိသည္။
ထိုေန႕ညမွစ၍ လမင္းႏွင့္သူမ်က္ႏွာခ်င္းမဆိုင္ျဖစ္ေတာ့ပါ။ အခန္းထဲတြင္ေတြ႕ေသာ္လည္း မျမင္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနမိသည္။ အျပင္တြင္ေတြ႕ေသာ္လည္း တစ္ေယာက္ႏွင့္တစ္ေယာက္ မႏႈတ္ဆက္မိၾကပါ။ ထို႕အတူ မိမိကုိယ္ကိုလဲ ထိတ္လန္႕ေျခာက္ျခားသြားမိသည္။ ေျပာင္းလဲသြားသည့္ သူ႕စိတ္ေတြကို အေျဖရွာရင္း ဒုကၡပင္လယ္ထဲတြင္ နစ္ေျမာေနမိသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဘာျဖစ္လို႕လဲ ဆိုတဲ့ေမးခြန္းေတြကို သူ႕ကိုယ္သူသာ အၾကိမ္ၾကိမ္အခါခါေမးျမန္းေနမိရင္း လမ္းမထက္မ်ားေပၚတြင္ တ၀ဲ၀ဲတလည္လည္ျဖင့္ လမ္းေပ်ာက္ေနခဲ့ရသည္။
လက္ပံပင္ေပၚတြင္ နားေနေသာက်ီးကန္းမ်ာက ဆူညံပြက္ကေလာရိုက္ေနၾကသည္။ သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြ ျဖင့္ျပည့္ေနေသာ လမ္းက်ဥ္းေလးထဲသို႕ သူေလွ်ာက္လာလိုက္သည္။ ဆူးရွေသာ ညေနေနေရာင္က နီျမန္းေနေသာ ေရာင္စဥ္ေတြကိုပက္ျဖန္းလွ်က္ မိုးျပာေရာင္ေကာင္းကင္ၾကီးေအာက္တြင္ လက္ပံပင္ၾကီးကို လွပေနေစသည္။ သစ္ရြက္ေျခာက္မ်ားကို သူျဖတ္နင္းလာခဲ့ျပီး လက္ပံပင္ေအာက္သို႕ေရာက္ေသာအခါ သူ႕လြယ္အိတ္ကိုခြ်တ္ကာ သစ္ရြက္ေျခာက္မ်ားေပၚသို႕ ပစ္ခ်လိုက္သည္။
လက္ပံပင္ေပၚမွ ဆူညံေနေသာ က်ီးကန္းသံမ်ားက ပတ္၀န္းက်င္တစ္၀ိုက္သို႕ ပဲ့တင္ရိုက္ခတ္လွ်က္ ရွိသည္။ သူလက္ပံပင္ေျခရင္းရွိရာသို႕ ေလွ်ာက္လာခဲ့ျပီး အပင္အျမစ္ေခါက္ေပၚသို႕ ထုိင္လိုက္သည္။ အေ၀းမွတိုက္ခတ္ေနေသာ ေလေလးကတျဖဴးျဖဴးႏွင့္ သူ႕ပါးပင္ထက္သို႕ ၀ဲက်ေနေသာ ဆံစမ်ားကို လြင့္ေျမာ ေနေစသည္။ သူသက္ျပင္းတစ္ခ်က္ကို ေလးေလးပင္ပင္ၾကီးခ်မိသြားသည္.......
သည္ေန႕ သူအိမ္ျပန္ခ်င္စိတ္မရွိပါ။ အိမ္ျပန္ေနာက္က်၍ သူ႕မိခင္ျဖစ္သူကေတ့ သူကိုေမွ်ာ္ေနေလ်ာ့မည္။ သို႕ေပမယ့္မတတ္ႏိုင္။ စိတ္ထဲမွာရွိေနသည့္ ေမးခြန္းေတြ ျပႆနာေတြ အစိုင္အခဲေတြကုိ ေခ်ဖ်က္ပစ္ဖုိ႕ သူနည္းလမ္းရွာရမည္။ သို႕မဟုတ္ပါက သူဘယ္အခ်ိန္ထိ ဒီလိုအေျဖမရွိတဲ့ေလာကၾကီးထဲမွာ က်င္လည္ က်က္စားေနရဦးမွာလဲ။ ထိုျပႆနာကို စတင္ခဲ့သည္က သူကိုယ္တိုင္လဲျဖစ္သလို လမင္းဆိုရင္လဲ မမွားပါ။ သူတို႕ေတြ စည္းအျပင္ဖက္သို႕ေရာက္လုနီးနီး ထိန္းခ်ဳပ္မႈလြတ္ကင္းခဲ့ျပီးကာမွ ဘာေၾကာင့္မ်ား ျဗဳန္စားၾကီး ေပါက္ကြဲမႈေတြျဖစ္လာရတာလဲ။
သူ႕စိတ္ထဲအလိုမက်စြာျဖစ္မိသည္............
ေျမျပင္ေပၚက သစ္ရြက္ေျခာက္ေတြကို အလိုမက်စြာျဖင့္ နင္းေခ်ပစ္လုိက္သည္။ ထုိသစ္ရြက္ေျခာက္ေတြ ၾကားထဲသို႕ ေျခတစ္စံုေရာက္လာသည္......
ထိုေျခတစ္စံုေၾကာင့္ သူ႕လုပ္ရပ္ေတြ ရပ္တန္႕သြားသည္။ ထို႕ေနာက္ ေျခအရင္းမွေန၍ တေျဖးေျဖးေခါင္းေမာ့ၾကည့္လိုက္မိသည္။
"ငါမွားသြားတယ္ေကာင္းသန္႕ မင္းကိုစိတ္လုိက္မာန္ပါလုပ္လုိက္မိတာ ငါ့ကိုခြင့္လြတ္ပါ။ တကယ္ဆို ငါအဲ့လိုမလုပ္ခ်င္ခဲ့ပါဘူး ဒါေပမယ့္ ငါဘာေၾကာင့္လုပ္လုိက္မိမွန္းမသိဘူး မင္းသိပါတယ္........."
လမင္းပါလား.......။ သူဆြံ႕အစြာျဖင့္လမင္းကိုၾကည့္လိုက္မိသည္။ လမင္းကသူ႕ေရွ႕တြင္ မားမားၾကီးရပ္တန္႕လွ်က္ အသက္မရွိသည့္ေက်ာက္တံုးတစ္တံုးလို ျငိမ္သက္ေနသည္။ သူလမင္းကိုဘာေျပာလို႕ေျပာရမွန္း မသိေတာ့။ တကယ္ဆိုရင္ သူကလည္းလြန္ခဲ့သည္မဟုတ္ပါလား။ လမင္းကို ခြင့္လႊတ္ပါတယ္လို႕ေျပာရမလား ကိစၥမရွိပါဘူးလို႕ပဲေျပာရမလား....... ဘယ္လိုျပန္ေျပာရပါ့မလဲ
"မင္းဘယ္အခ်ိန္ကဒီကိုေရာက္လာတာလဲ"
"ေက်ာင္းကဆင္းကတည္းက မင္းေနာက္ကိုလိုက္လာတာပဲ။"
သူတို႕ႏွစ္ဦးၾကားမွာ တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္နားလည္သြားေသာ အၾကည့္ေတြ ထြက္ေပၚလာသည္။ ပါးစပ္ကထုတ္မေျပာေပမယ့္ ရင္ထဲကေတာ့ သူတို႕ေတြနားလည္မႈရသြားၾကသည္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ဘာျဖစ္လို႕လဲဆိုတဲ့ေမးခြန္းေတြအတြက္ အခုေတာ့အေျဖရသြားပါျပီ။ သူလမင္းရဲ႕ပုခံုးကို အသာလွမ္းကိုင္လိုက္သည္။
"ငါတို႕ေတြအရင္လိုျပန္ျဖစ္သြားျပီေနာ္ တကယ္ေတာ့ ဒါဟာဘာမွအေလးအနက္ၾကီးထားျပီး ေျဖရွင္းေနရမယ့္ျပႆနာမဟုတ္ပါဘူး ငါအဆင္ေျပပါတယ္"
လမင္းက တစ္ခ်က္ျပံဳးသည္။ ထို႕ေနာက္ သူ႕လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေျမွာက္ျပီး......
"ဒါကဘာၾကီးလဲ လမင္း"
"ဖက္မယ္ေလကြာ မင္းနဲ႕ငါနဲ႕ျပန္အဆင္ေျပသြားတဲ့အတြက္ေပါ့ကြာ"
သူတစ္ခ်က္ျပံဳးလိုက္မိျပီး လမင္းကိုအသာသိုင္းဖက္လိုက္သည္။ လမင္းကလည္း သူ႕ကိုခါးကေနသိုင္း ဖက္လိုက္သည္။ ထိုအခိုက္တိုက္ခတ္လာသာ ေလျပႏုေအးေလးက သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား ၀င္ေရာက္ေမႊ႕သြားခဲ့သည္။ တစ္ေယာက္ရင္ထဲမွာ ၾကည္ႏူးျခင္းေတြ တစ္ေယာက္ရင္ထဲမွာ ေက်နပ္မႈေတြႏွင့္ သူတို႕တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ လြတ္ထြက္သြားမလား ဖက္ထားမိလိုက္ၾကသည္။ တကယ္ဆိုရင္ ရင္ထဲမွာျဖစ္ခ်င္ေနသည့္ ဆႏၵကို စည္းေတြေဘာင္ေတြ သိကၡာေတြနဲ႕တားဆီးထားခဲ့ျခင္းသာျဖစ္ျပီး အဲ့ဒီအရာေတြ အားလံုးကိုေမ့ပစ္လုိက္ျပီး မိမိလုပ္ခ်င္တာကို လုပ္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ ဘာနဲ႕မွမတူတဲ့ လြတ္လပ္ျခင္းေတြ ရင္ထဲကိုေရာက္ရွိလာတာဟာ ဘယ္ေလာက္၀မ္းေျမာက္ပီတိျဖစ္ရတယ္ထင္သလဲ။
စူးရွေတာက္ပေနေသာ ေနမင္းၾကီးသည္ အေနာက္ကြ်န္းဆီသို႕ တေျဖးေျဖးျမဳပ္ကြယ္စျပဳလာသည္။ လက္ပံပင္ထက္မွ ဆူညံေနေသာ က်ီးကန္းမ်ားသည္လဲ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္ကာ အိပ္တန္းျပန္ကုန္ၾကျပီ။ ေလာကၾကီးသည္ သာယာလွပစြာျဖင့္ ကုန္ဆုန္းေတာ့မည္။
ေကာင္းသန္႕လမင္းကိုတင္းၾကပ္စြာဖက္ထားေနမိရင္းနဲ႕မွ သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲ ခိုးလိုးခုလု ျဖစ္လာသည္ကို သတိျပဳမိလာသည္။ လမင္းကို ဖက္ထားရာမွခြာလိုက္ျပီး ထိုခိုးလိုးခုလုျဖစ္လာသည့္ ေနရာသို႕ ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ ဂ်င္းေဘာင္းဘီအသားၾကားထဲ မာေၾကာေတာင့္တင္းလာေသာ လမင္း၏ညီေလးကို ဖုထစ္စြာ ေတြ႕ျမင္လိုက္ရသည္။ ထို႕ေနာက္ သူႏွင့္လမင္းတစ္ေယာက္မ်က္ႏွာကို တစ္ေယာက္ၾကည့္လိုက္မိရင္း....................
"ဟား.......ဟား.......ဟား......."
ဖတ္ရွဳအားေပးျခင္းအတြက္ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္
ဇာတ္လမ္းေကာင္းမ်ားကို ဆက္လက္ေရးသားဖုိ႕ ၾကိဳးစားရင္း........
ခ်စ္တဲ့
Lovealone
Friday, January 30, 2015
(၁)
ညကတိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္လၽွက္ရွိသည္။ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ ေမွာင္မဲေနေသာ အရိပ္အေယာင္မ်ားမွလြဲ ၍အျခားသက္ရွိဟူ၍ ေပ်ာက္ျခင္းမလွေပ်ာက္ဆုံးေနပါသည္။ သူ႔ရဲ့အသက္ရွူသံေတြက ခပ္ျပင္းျပင္းေလးထြက္ေပၚေနသည္။ ဝင္ေလထြက္ေလ ပင့္သက္ရွိုက္လိုက္တိုင္း သူ႔ရဲ့ရင္ထဲလွိုက္ကနဲ လွိုက္ကနဲျဖစ္သြားသည္။ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚဝဲေနသည့္ ဇာျခင္ေထာင္စေလးက သူ႔ရဲ့အသက္ရွူေလေၾကာင့္ အနည္းငယ္ လွုပ္ခတ္သြားသည္။ သူ႔ခႏၶာေပၚတြင္ အညာေစာင္အပါးေလးကိုသာျခဳံထားပါသည္။ သူ႔ခါးကပုဆိုးကေတာ့ ကြင္းလုံးေျပၿပီး သူ႔လည္ပင္းသို႔ေရာက္ေနပါသည္။ သူ႔ႏွုတ္ခမ္းသားေတြကို လၽွာျဖင့္တစ္ခ်က္သပ္လိုက္ရင္း တိုးတိုးေလးၿငီးညဴမိသည္။
“……………”
ေစာင္ထဲတြင္လွုပ္ရွားေနေသာ သူ႔ရဲ့လက္ကေလး သြက္သထက္ပိုမိုသြက္လာပါသည္။ သူ႔အသက္ရွူသံေတြ ျမန္သထက္ျမန္လာၿပီး ေလာကႀကီးကိုေမ့ခ်င္သလို ေလထဲသို႔လြင့္ေျမာက္သြားသလိုခံစားေနရသည္။ ဆူညံလွိုက္ခုန္ေန ေသာသူ႔ရင္ခုန္သံ အပိုင္းအစေတြက ဟိုးအေဝးကစၾကဝဠာထဲကို လႊင့္ပစ္ခံလိုက္ရသလို လြင့္ေျမာသြားသည္။ သူ႔ႏွုတ္ခမ္းေလးကို အသာခပ္ဖြဖြေလးကိုက္ထားမိသည္။ သူ႔နားရြက္ေလးေတြကလဲ နီျမန္းေနေလာက္ေရာ့မည္။ သူ႔ဆံပင္စေတြကေတာ့ ရမၼက္ေခၽြးေတြျဖင့္ စိုစျပဳလာသည္။
သူ႔လက္ရဲ့ လွုပ္ရွားမွုေလးေတြင္ ျမန္လာတာနဲ႔အမၽွ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ အားမလိုအားမရျဖစ္ၿပီး ခါးေလးေကာ့ေကာ့သြားမိသည္။ ခံစားမွုအရသာေတြ အထြတ္ထိပ္သို႔ေရာက္ရွိလာေသာအခါ ေကာင္းကင္ဘုံက နတ္စည္းစိမ္ေတြ သူ႔ေပါင္ေၾကာတစ္ေလၽွာက္ စီးဝင္လာပါသည္။
“…………”
“…………..”
သူ႔ရဲ့ၿငီးသံေလးက သဲ့သဲ့ေလးကိုထိန္းခ်ဳပ္ မွုေတြၾကားမွ ထြက္မလာေအာင္ ထိန္းမထားနိုင္ေတာ့ပဲ ညသန္းေခါင္ရဲ့တိတ္ဆိတ္မွုနဲ႔အတူ တိုးလြင့္စြာထြက္ေပၚေနသည္။ အိမ္ထရံမ်ားအထက္ ထုတ္တန္းေပၚတြင္ ေျပးေနေသာ အိမ္ေျမႇာင္တစ္ေကာင္က ႐ုတ္တရက္ရပ္တန႔္သြားသည္။ သူ႔စိတ္ေတြမခိုင္ေတာ့ပါ။ သူ႔ရဲ့ခံစားမွုေတြ အထြတ္အထိပ္သို႔ေရာက္ရွိေနၿပီျဖစ္သည္။
ေစာင္ထဲတြင္လွုပ္ရွားေနေသာ သူ႔လက္ေတြကို ႐ုတ္တရက္ရပ္တန႔္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ သူေခါင္းေထာင္ၾကည့္လိုက္သည္။ လေရာင္အခ်ိဳ႕ကေစ့ထားေသာ အခန္းျပတင္းေပါက္ဆီမွ ျဖာက်ေနသျဖင့္ သူ႔အေမ၏ ကုတင္ကိုအတိုင္းသားျမင္ေနရသည္။ အေမတစ္ေယာက္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနဟန္ရွိသည္။ ေဟာက္သံသဲ့သဲ့ေလးကို သူၾကားလိုက္ရသည္။ သူဆုံးျဖတ္ခ်က္တစ္ခု ခ်လိုက္သည္။ ေစာင္ထဲတြင္ သူၿပီးသြားလို႔မျဖစ္ပါ။ အရည္ေတြမနည္းမေနာထြက္လာလၽွင္ သူသုတ္ေနရမွာပ်င္းသည္။ ၿပီးေတာ့ ခ်ိဳးခ်ိဳးခၽြတ္ခၽြတ္အသံေတြေၾကာင့္ အေမနိုးသြားမွာလဲစိုးသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ အိမ္သာထဲသို႔ ဆက္ဝင္ဖို႔ သူထလိုက္သည္……..
တံခါးကိုအသာေလးေစ့ၿပီးသြားၿပီဆိုတာႏွင့္ သူ႔ခါးမွပုဆိုးကိုအလ်င္စလိုပဲ စလြယ္သိုင္းလိုက္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ငိုက္စျပဳေနၿပီျဖစ္ေသာသူ႔ပစၥည္းေလးကို ဖမ္းဆုတ္လိုက္ၿပီး ပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ ေမႊ႕ရမ္းလိုက္၏။ ခဏတာအတြင္းမွာပဲ သူ႔ပစၥည္းေလးက မတ္လာပါသည္။ သူ႔လက္ေတြကို အလၽွင္စလိုပဲ လွုပ္ရွားလိုက္သည္။ ေစာေစာက ေပ်ာက္သြားတဲ့သူ႔ရဲ့ Feel ေတြအခုအခါ ျပန္ဝင္ေရာက္လာသည္။ သူ႔မ်က္လုံးေတြကို အသာစင္းထားလိုက္ရင္း သူ႔ပန္းတိုင္သို႔ေရာက္ေအာင္ စြမ္းေဆာင္ေနမိသည္။ သူတေျဖးေျဖးေကာင္းကင္ေပၚသို႔ တက္သြားပါသည္။ ေလာကမွာအေပ်ာ္ဆုံးအခ်ိန္ကို ေျပာပါဆိုလၽွင္ တကိုယ္ေရအာသာေျဖရသည့္အခ်ိန္ပဲဟု သူဟစ္ေႂကြးလိုက္ခ်င္ပါသည္။ သူ႔ရဲ့ဗိုက္သားျပင္တစ္ေလၽွာက္ကို ပြတ္သပ္လိုက္ရင္း ရိပ္တက္လာေသာ ရမၼက္ဖီလင္ေတြကို အသာအယာ ခံယူေနမိသည္။ အျပင္ဖက္က ေအးခ်မ္းေနတဲ့လမင္းႀကီးကေတာ့ သူ႔ကိုသေရာ္ေနေရာ့မည္.........
“…………”
“…………”
သူ႔ခႏၶာကိုယ္ေလးက တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ ယိမ္းယိုင္သြားသည္။ သူ႔ေျခေထာက္ေတြ ဒူးေတြမခိုင္သလိုျဖစ္လာသည္။သူ႔အသားေတြက ေႏြးသထက္ပိုၿပီးေႏြးလာသည္။ သူ႔အသက္ရွူသံေတြက ျမန္သထက္ပိုျမန္လာသည္။ သူ႔လက္ရဲ့လွုပ္ရွားမွုေတြကလဲ သြက္သထက္ပိုမိုသြက္လာသည္။
ဟုတ္ပါၿပီ………. ဟုတ္ေနပါၿပီ……
သူသိေနသည္။ သူမၾကာခင္ ခရီးဆုံးသို႔ေရာက္ေတာ့မည္။ ေမွာင္မိုက္ေနေသာ အိမ္သာထဲတြင္ မ်က္လုံးမွိတ္ထားရင္း အေမွာင္ကမၻာထဲမွာသူေပ်ာ္ေနမိသည္။ သူ႔ရင္ခုန္သံေတြက စည္းခ်က္က်က် လွိုက္ခုန္ေနသည္။ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ထဲက ေသြးေၾကာေတြဟာလဲ ဆူပြက္ကာ လည္ပတ္စီးဆင္းေနသည္။ သူ႔ငယ္ပါက မာသထက္ပိုမိုမာတင္းလာသည္။ သူ သူ႔ငယ္ပါကိုတင္းၾကပ္စြာဆုပ္ကိုင္ထားမိသည္။
တေျဖးေျဖး ငယ္ပါေၾကာေတြတင္းလာသည္။ သူအသက္ရွူရခက္လာသလိုလို…….. ရင္ထဲမွာ ေမာဟိုက္လာတာလိုလို……. သူ႔ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံး ဓာတ္လိုက္သြားသလိုလို…….
က်င္ေနတဲ့ခံစားမွုတစ္ခုက သူ႔ေပါင္ေၾကာေတြဆီမွ တက္လာသည္။ ထို႔ေနာက္ တေျဖးေျဖး သူ႔ဆီးခုံသို႔ ျဖတ္လာကာ ဆီးေၾကာေတြမွတစ္ဆင့္ သူ႔ငယ္ပါထိပ္သို႔ေရာက္လာသည္။ သူမထိန္းနိုင္ေတာ့ပဲ အားရပါးရ ပန္းထုတ္လိုက္ပါသည္။
“အား………..”
သူ႔လက္ခုံေပၚသို႔ ခပ္ေႏြးေႏြးအရည္ေတြစီးက်လာသည္။ ျပင္းျပစြာထြက္ေပၚလာေသာ အသက္ရွူသံေတြႏွင့္အတူ သူေမာဟိုက္သြားသည္…….။ အိမ္သာေထာင့္ရွိ တိုင္ကို ေခါင္းျဖင့္လွမ္းမွီထားလိုက္သည္။ သူ႔အားအင္ေတြဆုတ္ယုတ္သြားသလိုခံစားရသည္။ ထို႔အတူ သူ႔ဆႏၵေတြလည္း ျပည့္ဝသြားပါသည္။ သူ႔မ်က္ႏွာတစ္ဝိုက္ေႏြးေတးေတးေလးျဖစ္ေနၿပီး ရမၼက္မီးေၾကာင့္ အနည္းငယ္ ေမာဟိုက္ေနပါသည္။ သူ႔ရဲ့ ၿငီးသံေလးကေတာ့ ခပ္သဲ့သဲ့ေလး ထြက္ေပၚေနတုန္းပါ။
ဒါဟာ……. ဒီညအတြက္ သူ႔ရဲ့အိပ္ေဆးတစ္ခြက္ပဲေပါ့……
(၂)
သူ႔အမည္က ေကာင္းသန႔္။ အသက္က ၁၆ႏွစ္။ ဆယ္တန္းတက္ရင္း အေမျဖစ္သူကို အလုပ္ကူလုပ္ေပးေနရသူျဖစ္သည္။ သူတို႔မွာ အေမတစ္ခုသားတစ္ခုဘဝျဖစ္သည္။ အေဖျဖစ္သူကေတာ့ သူငယ္စဥ္ကတည္းက ဆုံးပါးသြားသည္ဟုဆိုၾကသည္။ သူ႔အေမျဖစ္သူက စီးပြားေရးဟူ၍ ဘာမွမယ္မယ္ရရ မလုပ္တတ္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔ကိုမုန႔္ဟင္းခါးေရာင္းၿပီး ေက်ာင္းထားေပးသည္။ သူ႔ရဲ့အားလပ္ခ်ိန္ေလးေတြဟာ အေမ့မုန႔္ဟင္းဆိုင္ေလးကို ကူညီေပးဖို႔ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ အေထာက္အကူျပဳပါသည္။ သူ႔ဘဝႀကီးဟာ သင္ရိုးေၾကေနၿပီးတဲ့ ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္လို အရာရာကို မိမိအသိစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ အလိုက္သိခဲ့ရပါသည္။
မျပည့္စုံတဲ့ဘဝတစ္ခုမွာ ႀကီးပ်င္းလာရသူမို႔ အရာရာကိုေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ခဲ့ရၿပီး ဘဝကိုဖာေထးခဲ့ရသည္။ တစ္ကယ္ေတာ့ သူ႔ဘဝက စုတ္ျပတ္သတ္ေနသည့္ ေတာင္းစုတ္တစ္လုံးႏွင့္တူသည္။ အဆိုးထဲက အေကာင္းလို႔ပဲေျပာရမလား ေလာကႀကီးက သူ႔ကိုေငြေၾကးျပည့္စုံေအာင္ ဖန္တီးမေပးေပမယ့္ ႐ုပ္ရည္ေလးကေတာ့ သူ႔ကိုအမ်ားအလည္မွာ မ်က္ႏွာမငယ္ေစခဲ့ရပါ။ သူ႔တြင္ ညီညာေျဖာင့္တန္းေနသည့္ မ်က္ခုံးေမႊးနက္နက္ေလးရွိသည္။ မျဖဴလြန္းေပမယ့္ ၾကည့္ေပ်ာ္ရွုေပ်ာ္ရွိသည့္အသားအရည္ကို ပိုင္ဆိုင္ထားသည္။ အရပ္အေမာင္းမွာလဲ ေျပာစရာမရွိ။ Orthodontics လုပ္စရာမလိုပဲ သဘာဝအတိုင္း ညီညာေနေသာ သြားေဖြးေဖြးေလးမ်ားကလည္း လူတကာအလည္မွာ အျပဳံးလွလွေလးေတြကို ဖန္ဆင္းနိုင္ဖို႔ အားသာခ်က္တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္။
သူ႔ကိုေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္လုပ္ဖို႔ စက္ဘီးျပင္ဆိုင္မွ စက္ဘီးအေဟာင္းတစ္စီးအေမက ဝယ္ေပးထားသည္။ ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားဆိုေပမယ့္ သူက်ဴရွင္မတက္နိုင္ေသးပါ။ က်ဴရွင္ခက ေဈးႀကီးတယ္ မဟုတ္ေပမယ့္ အေမ့ကိုကူညီရမယ့္အခ်ိန္ေတြ ေလ်ာ့သြားမွာစိုး၍ သူမတက္ျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေပမယ့္ ဉာဏ္ေကာင္းသည့္သူ႔အတြက္ ေက်ာင္းစာမ်ားကို သူမ်ားေတြထက္ မညံ့ေအာင္ေတာ့ သင္ယူနိုင္ခဲ့ပါသည္။ ေန႔တိုင္းညေနေက်ာင္းဆင္းၿပီဆိုရင္ အေမမုန႔္ဟင္းခါးဟင္းရည္ခ်က္ဖို႔ ကုလားပဲေတြ လိုအပ္တဲ့ အဆာပလာ ေတြေဈးသို႔သြားၿပီး သူဝယ္ေပးရသည္။ ထို႔ေနာက္ အိမ္သို႔ျပန္ေရာက္ၿပီဆိုလ်င္ င႐ုတ္သီးေထာင္းတာတို႔ ၾကက္သြန္ခြာတာတို႔က သူတာဝန္ယူရသည့္အလုပ္ေတြပါ။
ဒီမနက္က ရာသီဥတုကသာသာယာယာေလးပါ။ အေမဆိုင္သိမ္းၿပီးၿပီမို႔ သူအျပင္သို႔တစ္ေယာက္ထဲ ထြက္လာပါသည္။ ေက်ာင္းအားလပ္ရက္ကေလးေတြမွာ ဟိုဟိုသည္သည္ သူေလၽွာက္သြားျဖစ္သည္။ လယ္ကသင္းရိုးေတြၾကားထဲ စက္ဘီးကိုနင္းလာရင္း လြတ္လပ္တဲ့ အရသာကို သူခံစားေနမိသည္။ အေဝးမွ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလေအးေတြက သူ႔ဆံပင္ေတြကို တျဖတ္ျဖတ္ခါရမ္းေနေစသည္။ သူ႔ရဲ့ T-shirt ကေလးကလဲ ေလ၏တိုက္ခတ္မွုေၾကာင့္ လွုပ္ခတ္ေနသည္။ ညစ္ႏြမ္းေနၿပီျဖစ္ေသာ သူ႔ဂ်င္းေဘာင္းဘီကေတာ့ အေပါက္ေတြဗရဘြႏွင့္ပါ။ ေပါင္လယ္ခန႔္တြင္ေပါက္ေနေသာ အေပါက္ႀကီးက အထဲမွ သူ႔ေပါင္းသားေတြကိုျမင္ေနရၿပီး ထိုေပါင္သားေပၚမွ ေမႊးညႇင္းႏုကေလးေတြကိုပါ ရွင္းလင္းစြာ ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။
ဒီလိုရာသီဥတုေလးႏွင့္ဆိုရင္ Smart phone ေလးတစ္လုံးကို နားၾကပ္ေလးတပ္ၿပီး နားေထာင္လိုက္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလိုက္မလဲဟု သူေတြးေနမိသည္။ အတန္းထဲက Smart phone ေတြကိုင္ေနၾကသည့္ သူ႔အတန္းေဖာ္ေတြကို အားက်မိသည္။ သို႔ေပမယ့္ အရာရာကို ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္ေနရသည့္သူ႔အတြက္ မုန႔္ဟင္းခါးေရာင္းေနသည့္ မိခင္ကို Smart phone ဝယ္ေပးဖို႔ေတာ့ မပူဆာရက္ပါ။ ထားပါေတာ့ေလ….. ဒါကသူ႔ဘဝရဲ့ မျပည့္စုံမွုေတြပါ။ ျပန္ေတြးၾကည့္ရင္ နည္းနည္းေတာ့ရင္နာမိသည္။ ဘာေၾကာင့္မ်ား လူသားခ်င္းအတူတူ သူ႔ဘဝက မျပည့္စုံေနရသလဲေပါ့။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အရည္အခ်င္းရွိရက္ႏွင့္ ရသင့္ရထိုက္သည့္အခြင့္အေရးေတြကို ေငြေၾကးခၽြတ္ယြင္းမွုေၾကာင့္ မရယူနိုင္သည့္အခါမ်ိဳးေတြတြင္ သူ႔ဘဝကိုသူ အားမလိုအားမရျဖစ္မိတာေတာ့အမွန္ပါ။
လယ္ကြင္းေတြၾကား စက္ဘီးကိုခဲရာခဲဆစ္ေမာင္းလာရင္း ေမာဟိုက္လာမိသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ စက္ဘီးကို သူ႔ေဘးမွာလွဲခ်လိုက္ၿပီး လယ္ကသင္းေဘာင္ေပၚ တက္ထိုင္ေနလိုက္သည္။ သူ႔အနီးတြင္ စာေျခာက္႐ုပ္ႀကီးက တထီးမားမားႀကီး ရပ္တန႔္ေနသည္။ ေကာင္းကင္ယံတြင္ေတာ့ ငွက္အခ်ိဳ႕ပ်ံသန္းလၽွက္ရွိသည္။ ထိုငွက္ေတြက ဘာငွက္ေတြလဲဆိုတာေတာ့ သူမသိပါ။ သူ႔စက္ဘီး ကယ္ရီယာခုံၾကားထဲတြင္ ညႇပ္ထားေသာ စာအုပ္တစ္အုပ္ကို သူဆြဲထုတ္လိုက္သည္။ သူသိပ္ႀကိဳက္သည့္ စာအုပ္ေလးပါ။
အပ်ိဳႀကီးတစ္ေယာက္ႏွင့္ေကာင္ေလးငယ္ငယ္တစ္ေယာက္တို႔ရဲ့ အခ်စ္ဇာတ္လမ္းေတြကို ဖြဲ႕ညႊန္းထားသည့္ စာအုပ္ေလးပါ။ အရပ္အေခၚအရေတာ့ “အျပာစာအုပ္” ဟုေခၚသည္။ သူကေတာ့ထိုသို႔မထင္ပါ။ လိင္ဆိုတာကလဲ အခ်စ္ကဆင္းသက္လာတာပဲေလ။ အခ်စ္ရွိလို႔ လိင္ဆိုတာျဖစ္လာတာ။ အခ်စ္မရွိပဲ လိင္ဆိုတာ ဘယ္ကေရာက္လာပါ့မလဲ။ တကယ္ေတာ့ လိင္ဆက္ဆံတယ္ဆိုတာ လူတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အခ်စ္လြန္သြားၾကျခင္းပါ။ သူကေတာ့ ဒီလိုပဲျမင္သည္။ သူတို႔လို လူပ်ိဳေပါက္စ ေကာင္ေလးေတြ လိင္ဆိုတာနဲ႔ အထိအေတြ႕မရွိေသးသည့္ ကေလးေတြ အတြက္ဒီလိုစာအုပ္ေလးေတြက အာသာေျဖစရာေလးေတြပါ။
အရာရာကိုစူးစမ္းလိုသည့္ စိတ္ဆႏၵေတြျပင္းထန္ေနသည့္ ဒီအရြယ္မွာ လိင္ဆိုတာကလည္း သူတို႔အတြက္ အထူးအေရးပါသည့္အရာတစ္ခုပါ။ သူဒီစာအုပ္ေလးကို တစ္ခါဖတ္မိတိုင္း တစ္ခါအာသာေျဖမိသည္။ သူဒီစာအုပ္ကို ဖတ္တာ အႀကိမ္တစ္ရာမကေတာ့ပဲ။ စာအုပ္ထဲမွစာသားေတြကိုပင္အလြတ္ရေနပါၿပီ။
သူစာအုပ္ေလးရဲ့ စာမ်က္ႏွာတစ္ခ်ိဳ႕ကိုလွန္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ စာပိုဒ္အခ်ိဳ႕ကို ဖတ္ရွုေနမိသည္။ မေန႔ညကလဲ ဒီစာအုပ္ဖတ္လို႔အၿပီးမွာ သူ႔စိတ္ေတြထႂကြေသာင္းက်န္းလာျခင္းျဖစ္သည္။ သူတို႔လို လူပ်ိဳေပါက္စေလးေတြ အခုလို ရမၼက္စိတ္ကေလးေတြ ထႂကြလာတဲ့အခါ တစ္ခုတည္းေသာ ေျဖရွင္းသည့္ နည္းလမ္းကေတာ့ ရွင္းပါသည္။ တကိုယ္ေရအာသာေျဖျခင္းပါ။ ဒီနည္းလမ္းကို သူရွစ္တန္းတက္စဥ္က အတန္းေဖာ္တစ္ေယာက္က သင္ေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သူရဲ့အရသာက ဘယ္လိုေျပာရမလဲ……..
“ေဟ့ေကာင္ေကာင္းသန႔္……”
႐ုတ္တရက္ေခၚသံေၾကာင့္ သူလွည့္ၾကည့္မိေတာ့ ကားလမ္းေပၚတြင္ ရပ္ေနေသာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။
“ေဟး……”
သူလက္ရမ္းၿပီးႏွုတ္ဆက္လိုက္ပါသည္။ ကားလမ္းမေပၚတြင္ရပ္ၿပီး သူ႔ကိုေခၚလိုက္သူမွာ သူတို႔အခန္းက သူႏွင့္ခုံျခင္းကပ္လ်က္ေက်ာင္းသားျဖစ္သည္။ ထိုေက်ာင္းသားနာမည္က လမင္းျဖစ္သည္။ လမင္းကလည္း သူ႔လိုပဲ ႐ုပ္ရည္မဆိုးလွသည့္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ပါ။ လမင္းက သူရွိရာသို႔ ေလၽွာက္လာပါသည္။ သူလမင္းလာေနသည္ကို ျမင္ေသာအခါ လက္ထဲရွိစာအုပ္ကို စက္ဘီးကယ္ရီယာခုံၾကားထဲသို႔ အသာထိုးထဲ့ ထားလိုက္သည္။
“ေကာင္းသန႔္ မင္းဒီမွာဘာလုပ္ေနတာလဲ”
“ေလေကာင္းေလသန႔္လာရွူေနတာ”
“တစ္ေယာက္ထဲပဲလား”
“ေအးေလ ပ်င္းတာနဲ႔ အိမ္ကထြက္လာတ။ ဒါနဲ႔မင္းဒီေန႔က်ဴရွင္မသြားဘူးလား”
“က်ဴရွင္က ညေနမွေလ။ မနက္ျဖန္ က်ရင္ Physic ေျဖမယ္တဲ့။ မင္းရၿပီလား”
သူအသာေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။ တကယ္ေတာ့ ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္ႀကီး မဟုတ္ေသးပါ။ သို႔ေပမယ့္ လပတ္စာေမးပြဲေလာက္က သူ႔အတြက္ေတာ့ ဘာမွခက္ခက္ခဲခဲႀကီးမဟုတ္ပါ။ လမင္းကသူ႔စက္ဘီး ၾကားတြင္ညႇပ္ထားေသာ စာအုပ္ကေလးကိုေတြ႕သြားဟန္ရွိသည္။
“ေကာင္းသန႔္ ဟိုစာအုပ္ကဘာစာအုပ္လဲ”
သူျပာျပာသလဲျဖစ္သြားမိသည္။ မေတာ္လို႔ လမင္းက သူ႔ဆီမွာအျပာစာအုပ္ရွိတဲ့အေၾကာင္းကို က်န္တဲ့ေက်ာင္းသားေတြကို ေလၽွာက္ေျပာပါက ေက်ာင္းသားေတြ သူ႔ဆီက စာအုပ္ကို လာငွားဖတ္ ၾကေတာ့မည္။
“အဲ့ဒါ……ဟို……. ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။ ”
လမင္းက သူ႔ကိုမသကၤာသလိုၾကည့္သည္။ လမင္းရဲ့မ်က္လုံးေတြက စက္ဘီးၾကားထဲတြင္ ညႇပ္ထားေသာ စာအုပ္ေလးကို စိတ္ဝင္စားေနေၾကာင္း သက္ေသျပေနသည္။ သူလမင္းကိုဘယ္လို ညာေျပာရပါမလဲ။ အေရးနဲ႔အေၾကာင္းဆို ေခါင္းထဲမွာ သူမ်ားယုံေလာက္ေအာင္ လိမ္နိုင္သည့္ ဉာဏ္နီဉာဏ္နက္ေတြက ဖ်စ္ညႇစ္၍မထြက္နိုင္။
“ငါခဏေလာက္ၾကည့္လို႔ရမလားေကာင္းသန႔္…..”
မထူးေတာ့ပါဘူးဟု စိတ္ထဲက ဆုံးျဖတ္လိုက္ၿပီး လမင္းကိုၾကည့္ေတာ့ ဟုေျပာလိုက္မိသည္။
“ဝိုး………ေဟ့ေကာင္ မင္းဟာကအမိုက္စားပဲကြ။ ငါ့ကိုတစ္ရက္ေလာက္ငွါးပါလား”
“မင္းဘယ္သူ႔ကိုမွ လက္ဆင့္မကမ္းပါဘူးလို႔ ကတိေပးရဲလား”
“အာ….. ရတယ္ ငါအာမခံတယ္။ ငါဖတ္ၿပီးရင္ မင္းကိုျပန္ေပးမယ္”
“အိုေကေလ……”
“ေက်းဇူးကြာ….”
လမင္းက သူ႔ကိုေက်းဇူးတင္သြားဟန္ရွိသည္။ သူ႔ပုခုံးကို လာကိုင္သည္။ သူလမင္းလက္ေတြကို အသာျပန္ပုတ္ခ်လိုက္သည္။ လမင္းကသူ႔ကိုၾကည္ၿပီး ခပ္ရဲ့ရဲ့ရယ္သည္။ ဒီေကာင္ဘာရယ္တာလဲေတာ့ သူမသိပါ။ လမင္းကနည္းနည္းႏွာဘူးတယ္ဆိုတာေတာ့ သူသိထားသည္။ လမင္းရဲ့ဖုန္းထဲမွာ လိင္႐ုပ္ရွင္ေတြ ရွိေၾကာင္းလဲ သူသိသည္။ သူလမင္းႏွင့္ရင္းနီးကာစက သူ႔ကိုတစ္ခါျပဖူးသည္။ ဒါေပမယ့္ ေယာက္်ားပ်ိဳတစ္ေယာက္ရဲ့ ဖုန္းထဲမွာ ဒါေလးေတြရွိေနတတ္တာေတာ့ သဘာဝပါ။ ခဏေနေတာ့ လမင္းကသူ႔ကိုႏွုတ္ဆက္ၿပီးျပန္သြားသည္။ မနက္ျဖန္အတန္းထဲေရာက္မွေတြ႕မည္ဟု ဆိုသည္။
(၃)
အတန္းထဲတြင္ေက်ာင္းသားမ်ား ဆူညံပြက္ကေလာရိုက္ေနသည္။ လပတ္စာေမးပြဲေျဖၿပီးသြားၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စာေမးပြဲအေၾကာင္း စားျမဳံ႕ျပန္ေနၾကျခင္းျဖစ္သည္။ ေကာင္းသန႔္က သူ႔လြယ္အိတ္ထဲတြင္ ရွိေသာ Chemistry စာအုပ္ေလးကိုထုတ္ကား စာေရးခုံေပၚသို႔တင္လိုက္သည္။ မနက္ျဖန္ဆိုလၽွင္ ေျဖရေတာ့မည္မဟုတ္ပါလား။ စာအုပ္ကေလးကိုလွန္ေလာ ေနစဥ္တစ္စုံတစ္ေယာက္က သူ႔အနားသို႔ေရာက္လာသည္။ သို႔ေသာ္ သူလွည့္မၾကည့္မိပါ။ ထိုသူက သူ႔နေဘးတြင္ဝင္ထိုင္လိုက္သည္။ သူ႔ႏွာေခါင္းထဲတြင္ ကိုယ္သင္းနံ့တစ္ခုကိုရလိုက္သည္။ ထိုကိုယ္သင္းနံ့ကိုသူသိပါသည္။
“ေကာင္းသန႔္ စာေမးပြဲေျဖနိုင္လား”
သူထင္သည့္အတိုင္း လမင္းပါ။ သူေခါင္းညိတ္ျပလိုက္သည္။
“မင္းေရာဘယ္လိုေနလဲ”
“ငါလဲေျဖနိုင္ပါတယ္”
လမင္းကိုျမင္မွ သူတစ္ခုခုကိုသတိရသြားဟန္ျဖင့္……. တစ္ခုခုေျပာမည္ျပဳစဥ္ လမင္းက…
“ဘာလဲ မင္းဟိုစာအုပ္လား”
“ေအးဟုတ္တယ္ ဖတ္ၿပီးရင္ျပန္ေပးေတာ့ေလ”
“ေနဦး ေနာက္မွာနည္းနည္းက်န္ေသးတယ္။ ဖတ္လို႔မၿပီးေသးဘူး”
သူတို႔ႏွစ္ဦးတစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ စကားေျပာေနစဥ္ အတန္းထဲသို႔ ဘာသာျပဆရာမတစ္ဦးဝင္လာ သျဖင့္ စကားေတြျပတ္သြားသည္။ ဆရာမကို ႏွုတ္ဆက္ၿပီးေနာက္ ဆရာမက ေနာက္ေန႔ေျဖမည့္ စာေတြကို ေက်ာင္းသင္ပုန္းေပၚတြင္ေရးေနသည္။ လမင္းက သူ႔အနားမွာပဲထိုင္ျဖစ္သြားေသာေၾကာင့္ သူ႔ေနရာသို႔သူမျပန္ေတာ့ပဲ သူ႔အနားမွာပဲဆက္ထိုင္ေနသည္။ လမင္းေနရာတြင္ သူ႔နေဘးမွေက်ာင္းသားက အလိုက္သင့္ထိုင္လိုက္ၿပီျဖစ္သည္။
စာသင္ေတာ့မည္မို႔ ေကာင္းသန႔္စိတ္ေတြကိုျပန္လည္စုစည္းလိုက္ၿပီး ေက်ာက္သင္ပုန္းရွိရာသို႔ အာ႐ုံစိုက္ လိုက္ပါသည္။ သူ႔နေဘးကလမင္းကလည္း စာအုပ္ေတြကိုစားပြဲေပၚသို႔ထုတ္ကာ လွန္ေလာေနပါသည္။ အေရွ႕မွဆရာမက စာအေၾကာင္းစတင္ရွင္းျပေနသည္။
ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ ေကာင္းသန႔္၏စိတ္ေတြ ေက်ာက္သင္ပုန္းဆီသို႔ မေရာက္နိုင္ပဲ လမင္းရွိရာသို႔သာ ေရာက္ေနပါသည္။ မိမိကိုယ္ကိုဘာျဖစ္မွန္းလဲမသိပါ။ သူ႔နေဘးမွာထိုင္ေနသည့္ လမင္း၏လွုပ္ရွားမွုေတြကို မ်က္စိတစ္ဆုံးလိုက္ၾကည့္ေနမိသည္။
လမင္းက စာအုပ္ကိုစားပြဲေပၚသို႔ ေဒါင္လိုက္ေထာင္ထားလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္လြယ္အိတ္ထဲမွ သူ႔ဆီကယူထားသည့္အျပာစာအုပ္ေလးကို ၾကားထဲကညႇပ္ၿပီးလွန္ေနသည္ကိုေတြ႕လိုက္ရသည္။ သူ႔အံဩသြားမိသည္။ ဒီေကာင္စာသင္ခ်ိန္ႀကီးကို ဒါေတြဖတ္ေနတယ္ ေသေတာ့မွာပဲ……..
“လမင္း မင္းအတင့္ရဲလွခ်ည္လား”
“ရွူး……….. တိုးတိုး”
လမင္းကစာေတာ္မွန္းေတာ့သူသိသည္။ လပတ္စာေမးပြဲေတြေလာက္ကို သိပ္ၿပီးဂ႐ုတစိုက္က်က္ေလ့ရွိသူ မဟုတ္ပါ။ စာေတာ္ၾကည့္ေက်ာင္းသားဆိုေတာ့လဲ ေပါ့ပ်က္ပ်က္နိုင္တာလည္းပါမည္ထင္သည္။ သို႔ေသာ္ အတန္းခ်ိန္ႀကီးမွာ အျပာစာအုပ္ဖတ္ဖို႔ႀကိဳးစားတာကေတာ့ စည္းလြန္ေဘာင္လြန္ျဖစ္လြန္းသည္ဟု သူခံယူမိသည္။ သူလမင္းကိုတားျမစ္ဖို႔ႀကိဳးစားသည္။ သို႔ေသာ္ အခန္းထဲတြင္ဆရာမအသံမွလြဲ၍ က်န္သည့္ အသံမ်ားတိတ္ဆိတ္ေနသျဖင့္ သူအသံက်ယ္က်ယ္မဟရဲပါ။
လမင္းလွန္ေနေသာ အျပာစာအုပ္ထဲမွ စာသားတစ္ခ်ိဳ႕ကိုသူအတိုင္းသားျမင္ေနရသည္။ သူ႔စိတ္ေတြ ပူထူထႂကြာလာသလိုခံစားရသည္။ ဒီစာအုပ္ထဲတြင္ ရမၼက္ေသြးေတြရွိေနသည္မဟုတ္ပါလား။ သူထိုစာအုပ္ကို ၾကည့္မိၿပီဆိုလၽွင္ သူ႔ဆီကိုအဲ့ဒီရမၼက္ေသြးေတြဟာ ပ်ံ႕လြင့္လာမွာေသခ်ာပါသည္။ သူစိတ္ကိုအတတ္နိုင္ဆုံးတည္ၿငိမ္ေအာင္ထိန္းခ်ဳပ္လိုက္သည္။
လမင္းကစာမ်က္ႏွာတစ္ခုကိုလွန္လိုက္သည္။ ထိုစာမ်က္ႏွာမွစာသားေတြကို သူ႔စိုက္ၾကည့္လိုက္မိသည္။ သူ႔မ်က္လုံးေတြဟာလဲ လမင္းနဲ႔အတူတူ အျပာစာအုပ္ေပၚသို႔ေရာက္ရွိေနပါသည္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ စိုးရိမ္စိတ္ေတြနဲ႔အတူ လွိုင္းလုံးႀကီးေတြစီးေနရသလို ရင္ခုန္လွိုက္ေမာေနရသည္။ တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္တြင္ ဆရာမက အသံက်ယ္က်ယ္ျဖင့္ေျပာလိုက္ေသာအခါ သူ႔လက္ကေလးေတြ ဂဏာမၿငိမ္ေတာ့ပဲ လွုပ္ရွားသြားမိသည္အထိ စိတ္လွုပ္ရွားေနမိသည္။ လမင္းကေတာ့ ေက်ာက္စစ္႐ုပ္တစ္႐ုပ္လို ၿငိမ္သက္စြာျဖင့္ စာအုပ္ကို အာ႐ုံစိုက္ေနပါသည္။
သူ႔ဆံစေတြထဲေခၽြးေတြျပန္လာသည္။ ေခၽြးစက္အခ်ိဳ႕က သူ႔နားထင္မွစီးက်လာ၏။ ျပတင္းေပါက္မွ တစ္ျဖတ္ျဖတ္ တိုက္ခတ္လာေသာ ေလေအးေတြက တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ သူတို႔ဆီကို ဝင္ေမႊ႕သြားသည္။ လမင္းရဲ့မ်က္ႏွာကိုစိုက္ၾကည့္မိေတာ့ ေလာကႀကီးကိုေမ့ေနဟန္ရွိၿပီး အျပာစာအုပ္ထဲသို႔ အာ႐ုံေတြနစ္ေျမာ ေနေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။ လမင္းကေက်ာင္းယူနီေဖာင္းကို က်ယ္သီးႏွစ္လုံးေလာက္ဟၿပီး ဝတ္ထားသျဖင့္ လမင္းရင္ဘတ္တစ္ေလၽွာက္ရွိ လူပ်ိဳေပါက္စေလး၏ ေမႊးညႇင္းႏုေလးေတြကို ျမင္ေတြ႕ေနရသည္။ လမင္းအသက္ရွူလိုက္တိုက္ ထိုေမႊးညႇင္ႏုေလးေတြေပၚတြင္ ျဖတ္သန္းသြားၿပီး လမင္းအကၤ္ီစေလးက ပိန္လိုက္ေဖာင္းလိုက္ျဖစ္ျဖစ္သြားသည္။
စာအုပ္ကိုကိုင္ထားေသာ လမင္း၏လက္ေမာင္းႏွင့္သူ၏လက္ေမာင္းတို႔က ထိစပ္ေနသည္။ လမင္း၏အသားေတြက ေႏြးေနသည္။ သူလမင္းနေဘးမွ ခပ္ခြာခြာမေနမိပဲဘာေၾကာင့္မ်ား အသားခ်င္းထိေနရ သည္ကိုမက္ေမာေနမိသလိုျဖစ္ေနတာပါလိမ့္။ တဒဂၤအတြင္းျဖစ္ေပၚေနသည့္ ဒြိဟစိတ္ေတြဟာ ထူးျခားဆန္းက်ယ္ေနၿပီး အေရာင္ေတြအမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းေနပါသည္။ သူကိုယ္တိုင္ပဲ ထိုအေရာင္ေတြကို ေဝဖန္ပိုင္းျခားနိုင္စြမ္းမရွိေတာ့ေလာက္ေအာင္ ယစ္မူးမိန္းေမာေနမိသည္။ တေျဖးေျဖးျဖင့္ သူ႔အၾကည့္ေတြက လမင္း၏ပုဆိုး ကပုံစ (စားလုံးေပါင္းသည္းခံပါ) ဆီသို႔ေရာက္ရွိသြားပါသည္။ ပုဆိုးၾကားထဲတြင္ ထင္းေနေသာ လမင္းပစၥည္းေလးကို ေတြ႕လိုက္ရေသာအခါ သူ႔ရင္ထဲလွိုက္ကနဲျဖစ္သြားမိ၏။ ဘုရား…….ဘုရား…….. သူ႔စိတ္ေတြမူမမွန္ေတာ့ပါလား။ ဘာေၾကာင့္မ်ား စိတ္ေတြထိန္းသိမ္းရခက္ၿပီး ထိန္းခ်ဳပ္မွုေအာက္က လြတ္ေျမာက္ေနရတာလဲ။ သူ႔စိတ္ေတြက ေလထဲမွာပ်ံဝဲေနသလိုပဲ သူဘယ္လိုမွဖမ္းဆုပ္လို႔မမိနိုင္ေတာ့ပါ။ သူၾကည့္ေနတုန္းမွာပင္ လမင္းပစၥည္းေလးက တင္းမာသထက္ပိုမိုတင္းမာလာဟန္ရွိၿပီး အနည္းငယ္ေထာင္မတ္လာသည္။ လမင္းကပဲတမင္စိတ္လွုပ္ရွား၍ ႂကြက္သားေတြမၿငိမ္တာလားေတာ့ သူမသိပါ။ သူ႔မ်က္စိထဲမွာေတာ့ လမင္းပစၥည္းေလးဟာ မတ္လိုက္ငိုက္လိုက္ ငိုက္လိုက္မတ္လိုက္ျဖစ္ေနသည္။
ထိုစဥ္မွာပဲ လမင္းလက္တစ္ဖက္က သူ႔လက္ဖ်ားေတြကို အသာအယာလာဆုပ္ကိုင္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ လက္ကိုခုံေအာက္သို႔ေလ်ာခ်လိုက္ၿပီး သူ႔ပုဆိုးေပၚရွိ မာေက်ာေနေသာ ပစၥည္းေပၚသို႔တင္ေပးလိုက္သည္။
အိုး………………သူ႔ရင္ထဲမွာ ဘယ္လိုႀကီးျဖစ္သြားမွန္းမသိဘူး
သူ႔ဘဝမွာသူတပါးရဲ့ပစၥည္းကို ကိုင္ဖူးခ်င္းက ဒါပထမဦးဆုံးပါ။ မိမိပစၥည္းကို မိမိကိုင္လၽွင္သိပ္ၿပီး အရသာမရွိ သလိုခံစားရေပမယ့္ သူတစ္ပါးပစၥည္းကို ကိုင္မိလိုက္သည့္အခ်ိန္မွာေတာ့ ရင္ထဲမွာ ဗုံးေတြဆယ္လုံးေလာက္ ေပါက္သြားသလို တဒုန္းဒုန္း တဒိန္းဒိန္းနဲ႔ထိန္းလို႔မရေအာင္ ရင္ခုန္သံေတြဆူညံလို႔သြားသည္။ သူပတ္ဝန္းက်င္ကို အကဲခတ္မိလိုက္ေတာ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြက စာအုပ္ကိုသာ အာ႐ုံစိုက္ၿပီးငုံ႔ၾကည့္ေနၾကသည္။ ဆရာမကရွင္းျပေနေသာ စာမ်ားကိုလိုက္လွန္မွတ္သားေနၾကသည္။ သူ႔နားထဲမွာေတာ့ ဆရာမဘာေတြရွင္းျပေနသလဲဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းမၾကားရေတာ့ပါ။ သူ႔နားရြက္ေတြလဲ နီျမန္းေနေလာက္ပါၿပီ။ နားထင္ေၾကာႀကီးေတြတင္းကာ သူ႔အေသြးအသားရဲ့ေတာင္းတမွုေတြက ျပင္းထန္လာၿပီး မိမိကိုယ္ကိုလြတ္ထြက္သြားေတာ့မည့္အလား စိုးစဥ္စိတ္တို႔က ၿခံရံလၽွက္ရွိသည္။
လမင္းကအထဲကအတြင္းခံ ခံထားေသာေၾကာင့္ လမင္းပစၥည္းကို သူေကာင္းေကာင္းဆုပ္ကိုင္ခြင့္မရပါ။ အတန္းထဲမွာေယာက္်ားေလးေတြ တစ္ေယာက္ပစၥည္းတစ္ေယာက္ကိုင္ၿပီး ကစားၾကတာ အျပစ္ႀကီးတစ္ခု မဟုတ္ေလာက္ဘူးဟုလို႔ေတာ့ သူထင္သည္။ ဒါသူတို႔တက္ေသြးႂကြလူငယ္ေတြရဲ့ ရမၼက္အေပၚဦးညႊတ္ျခင္း ေတြပါ။ လိင္အေပၚ႐ူးသြပ္ေနသည့္ သူတို႔လို လူပ်ိဳေပါက္စေလးေတြဟာ တစ္ခါတစ္ရံမွာ အခုလို မိုက္႐ူးရဲဆန္မိၾကေပဦးမည္ေပါ့ေလ။ သူအတင္းရဲစြာျဖင့္ လမင္း၏ပစၥည္းကို မိမိရရဆုပ္ကိုင္ၾကည့္ဖို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ လမင္းပုဆိုးစေတြကိုအသာလက္ျဖင့္ဆြဲလွန္လိုက္သည္။ ခုံေအာက္ထဲတြင္ထိုးထားေသာ သူ႔အေပၚဂ်က္ကင္ကိုဆြဲထုတ္လိုက္ကာ လမင္း၏ေပါင္ေပၚသို႔အသာဖုံးလိုက္သည္။ သူတို႔လွုပ္ရွားမွုေတြက ေျဖညႇင္းစြာ ခရီးဆက္ေနသျဖင့္ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ သတိထားမိပုံမေပၚပါ။ သူလမင္းပုဆိုးေတြကို လွန္ၿပီးလက္ကိုအတြင္းပိုင္းထဲသို႔ လၽွိုလိုက္ေသာအခါ ေခ်ာမြတ္ေနသာ လမင္း၏ေပါင္တံေပၚသို႔ လက္ျဖင့္စမ္းမိသြားသည္။ လမင္းေပါင္သားေတြက ေႏြးေနသည္။ သူေခ်ာမြတ္ေနေသာ လမင္းေပါင္သားေတြကို အသာဖ်စ္ညႇစ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုေပါင္သားေတြမွာတစ္ဆင့္ အထက္သို႔ အနည္းငယ္တက္လိုက္ေသာအခါ အတြင္းခံေဘာင္းဘီထဲတြင္ မာေၾကာေတာင့္တင္းေနေသာ လမင္းပစၥည္းေလးကို ဆုပ္ကိုင္မိသြားသည္။ သူလက္ထဲတြင္ လမင္းပစၥည္းေလးမွာ ေႏြးေနသည္။ ထိုေႏြးေနေသာ လမင္းပစၥည္းေလးက သူ႔ကိုေခ်ာက္နက္ထဲသို႔ ကန္ခ်လိုက္သလို ရင္ထဲလွိုက္ကနဲ ပင့္သက္တစ္ခုျဖစ္ေပၚသြားေအာင္ ျပဳစားလိုက္သည္။
အျပာစာအုပ္ေပၚတြင္ အာ႐ုံစိုက္ေနေသာလမင္းက သူ႔ဖက္သို႔လွည့္ၾကည့္လာသည္။ လမင္းမ်က္လုံးေတြက ရီေဝေဝနိုင္လြန္းေနသည္။ ေျခာက္ကပ္ေနေသာ လမင္းႏွုတ္ခမ္းသားေတြကလည္း အနမ္းတစ္ခုကိုေတာင္းတ ေနသလိုလို……။ သူ႔စိတ္ေတြ ဝ႐ုန္းသုန္းကားျဖစ္လာမိသည္။ လမင္းက သူ႔ကိုတစ္ခုခုေျပာခ်င္ေနသည့္ အၾကည့္ေတြျဖင့္ၾကည့္သည္။ သူလဲလမင္းကို ထပ္တူထပ္မၽွၾကည့္ေနမိသည္။
ပုဆိုးၾကားထဲရွိ လမင္းေပါင္ၾကားမွေန၍ အတြင္းခံထဲသို႔ လက္ကိုႏွိုက္လိုက္ေသာအခါ လမင္းပစၥည္ေလးကို ၾကားခံနယ္မရွိေတာ့ပဲ သူဆုပ္ကိုင္မိသြားပါသည္။ လမင္းအၾကည့္ေတြပိုၿပီး စိုစြတ္လာသည္။ လမင္းမ်က္လုံးေတြက စာအုပ္ေတြေပၚမွာမရွိေတာ့ပဲ သူ႔ဆီသို႔သာေရာက္ရွိေနသည္။ လမင္းတစ္ခုခုကိုေတာင္း ဆိုလၽွက္ရွိသည္။ သူလမင္း၏ပစၥည္းကိုအားရပါးရးႀကီး ဆုပ္ထားလိုက္မိသည္။ သူ႔လက္ထဲတြင္ ငါးခူတစ္ေကာင္ဖမ္းထားရသလို လမင္း၏ေႏြးေတးေတးပစၥည္းေလးက အနည္းငယ္ တုန္ရီေနသည္။ လမင္းမ်က္လုံးေတြက ရီေဝေဝႏွင့္ပါ.......
လမင္းပစၥည္းထိပ္ကို သူလက္ညိဳးျဖင့္ပြတ္သပ္ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ လမင္း၏မ်က္လုံးေတြ ေမွးကနဲျဖစ္သြား သည္အထိ ထိန္းခ်ဳပ္မွုေတြ လြတ္ကင္းသြားေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။ ကြမ္းသီးေခါင္းကေန အရင္းထိဆိုလၽွင္ ငါးလက္မေက်ာ္ေက်ာ္ခန႔္ရွိမည္ဟု ခန႔္မွန္ရေသာ လမင္းပစၥည္းက သူ႔ပစၥည္းႏွင့္မတိမ္းမယိမ္းရွိမည္ဟုယူဆရသည္။ တက္ႂကြႏုပ်ိဳ သစ္လြင္ေနသည့္ သူတို႔ရဲ့ လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္လူပ်ိဳ ဘဝေလးေတြမွာ ယခုလိုထူးျခားတဲ့ အေတြ႕ၾကဳံေလးေတြက ကာရန္ဆြတ္ေပးျခင္းေၾကာင့္ ဘဝမွေမ့မရနိုင္တဲ့ အမွတ္တရေလးေတြ ရွိလာလိမ့္မည္။
သူ႔ရဲ့ပယ္ပယ္ႏွယ္ႏွယ္ဆုပ္ႏွယ္ျခင္းကို ခံထားရတဲ့လမင္းဟာသိပ္ၿပီး ၾကာၾကာခံနိုင္ေတာ့မည့္ပုံမေပၚပါ။ သူ႔စိတ္ထဲမွာလဲ သာယာသည့္စိတ္က တစ္ဝက္ လူမိမွာစိုးရိမ္ေနသည့္ စိတ္ကတစ္ဝက္ျဖင့္ ရင္ခုန္လွိုက္ေမာ မွုေတြဟာသူ႔ကို ယိမ္းယိုင္ေနေစသည္။
"ေကာင္းသန႔္......"
လမင္းဆီမွ စကားသံေလး တိုးညႇင္းစြာထြက္ေပၚလာသည္။ သူလမင္းကို တစ္ခ်က္ၾကည့္လိုက္သည္။
"မေဆာ့နဲ႔ေတာ့ကြာ ငါမရေတာ့ဘူး"
သူရယ္ခ်င္သြားသည္။
"မင္းကလည္း ငါးမိနစ္ေတာင္မရွိေသးဘူး"
"ဟာမရေတာ့ဘူးေဟ့ေကာင္ မေဆာ့နဲ႔ေတာ့ မင္းလက္ေတြေပကုန္လိမ့္မယ္"
သူရယ္ခ်င္စိတ္ကိုမ်ိဳသိပ္ထားလိုက္သည္။ သူထင္ေတာ့ထင္သည္ ဒီေကာင္အလြန္ဆုံးခံလွ ေလးငါးမိနစ္ေပါ့..... သူ႔လက္ေတြကို အသာျပန္႐ုပ္သိမ္းထားလိုက္သည္။
ဇာတ္သိမ္းပိုင္းဆက္ရန္-
Lovealone
Wednesday, January 28, 2015
Monday, January 12, 2015
တကယ္ဆိုကိုယ္ေတြကလည္း ေယာက်ာ္းေတြပါပဲ။ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္လိုပဲ ဖခင္စိတ္လဲရွိတယ္။ ကေလးသူငယ္ေတြကိုလဲ ခ်စ္တတ္တယ္။ ေလာကၾကီးရဲ႕ ထံုးတန္းစဥ္လာ အယူ၀ါဒေတြအားလံုးကိုလဲလက္ခံတယ္။ ခက္ေနတာက ကိုယ့္စိတ္ အဲ့ဒီစိတ္ဆိုတဲ့အရာကို ဘယ္သူမွထိန္းခ်ဳပ္လို႕မရတာကိုေတာ့ ၀န္ခံေစခ်င္တယ္။ လူတိုင္းဟာ သာမာရိုးက်တဲ့ နည္းလမ္းနဲ႕ပဲဘ၀ကိုရင္ဆိုင္ခ်င္တာေပါ့။ ဘယ္သူကမွ ျဖစ္ပါေစေတာ့ ျဖစ္ေစေတာ့ဆိုျပီး တမင္ရည္ရြယ္လုပ္ေဆာင္တာမ်ိဳး ရွိပါ့မလဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲ့ဒီစိတ္ဆိုတဲ့အရာကို ေျပာင္းလဲလို႕မရေတာ့တဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ လူေတြဟာ သဘာ၀မက်တဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႕ အသက္ရွင္ဖုိ႕ အေၾကာင္းေတြဖန္လာၾကတယ္။
အေပါင္းအသင္းေတြၾကား အထူးသျဖင့္ Straight သူငယ္ခ်င္းေတြၾကားမွာဆိုရင္ ခ်စ္သူရည္းစားအေၾကာင္းေျပာျပီဆိုရင္ ကိုယ္ေတြကအလုိလိုေနရင္း အပုန္းထဲကဇာတ္လမ္းေတြကို Straight ဇာတ္လမ္းဆင္ျပီးခပ္တည္တည္နဲ႕ ရႊီးရတာမ်ားတယ္။ ဟုတ္တယ္ေလ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ အပုန္းပါ မိန္းကေလးေတြကို မၾကိဳက္ပါဘူးဆိုျပီးေျပာခ်လိုက္ရင္ မင္းဘ၀ဘာျဖစ္သြားမယ္ထင္သလဲ စဥ္းစားၾကည့္။ ၾကက္သီးထဖို႕ေတာင္ေကာင္းတယ္။ အသက္ငယ္ေသးရင္ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေပါ့ ဒါေပမယ့္ အသက္၂၀ေက်ာ္လာျပီဆိုရင္ေတာ့ လိမ္ရတာ ခက္သြားျပီ။ အခ်ိန္တန္အရြယ္ေရာက္ေနျပီမုိ႕ ခ်စ္သူရည္းစားမထားပါဘူးလို႕ေျပာရင္ ယံုခ်င္မွယံုၾကလိမ့္မယ္ အခန္႕မသင့္ရင္ ကိုယ့္ကို မူမမွန္တဲ့လူလို႕ျမင္သြားၾကလိမ့္မယ္။
တခါတေလက်ေတာ့လည္းကိုယ့္ကိုကိုယ္ျပန္ေမးမိသားရယ္။ ဘာေၾကာင့္မ်ား ဒီလိုစိတ္ေတြ၀င္ေနရတာလဲဆိုျပီးေတာ့ေပါ့။ စဥ္းစားလို႕ရွိရင္ ဦးေႏွာက္ေတြေျခာက္ျပီး ေခါင္းေတြကိုက္လာတယ္။ မ်က္စိေရွ႕မွာ ျမင္ေနေတြ႕ေနရတာေတြကလည္း စိတ္ခ်မ္းသာစရာတစ္ခုမွကိုမရွိတာ။ ဟိုမိုေတြရည္စားျဖစ္ျပီဆိုရင္ ဘယ္ေန႕ကြဲမလဲဆိုတာကိုပဲ ေစာင့္ေနရသလိုလို။ ခ်စ္လွ်က္နဲ႕ကြဲမလား သစၥာေဖာက္လို႕ပဲကြဲၾကမလား တစ္ခုခုပဲ။
သူမ်ားအတြဲေတြျမင္ရင္လဲ စိတ္ထဲမွာ အားက်သလိုလိုေတာ့ရွိသား။ ကိုယ့္ေကာင္မေလးနဲ႕ကိုယ္ လူေရွ႕သူေရွ႕မွာ ေပၚေပၚတင္တင္တြဲလို႕ရတာေပါ့။ ခိုးေၾကာင္ခိုး၀ွက္လုပ္ေနစရာလဲမလိုဘူး လက္တြဲခ်င္ရင္လဲ ေပၚတင္တြဲ။ ျပီးရင္မိသားဖသားပီပီေတာင္ရမ္းလက္ထပ္ ဘ၀တစ္ခုကိုအတူတူရင္ဆိုင္ျဖတ္သန္း သာယာတဲ့ မိသားစုဘ၀ေလးတစ္ကိုတည္ေဆာက္.......... အင္း မျဖစ္ေသးပါဘူးေလ အဲ့ဒီမိန္းမဆိုတဲ့ သတၱ၀ါေတြကိုေတြ႕လိုက္ရင္ ရင္ထဲမွာ ဘယ္လိုမွ ခံစားလို႕ကိုမရတာခက္တယ္။ ဖင္မႏိုင္ပဲ ပဲၾကီးဟင္စားမိသလိုမ်ိဳးျဖစ္မွာလဲစိုးတယ္။
ခက္ေတာ့ခက္ေနျပီ ဆုိသလိုေပါ့ ဟုတ္ပါတယ္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ခက္ေနတာပါ။ ကိုယ္ရင္ဆုိင္ရမယ့္ အရာေတြထဲမွာ မိဘ၊ပတ္၀န္းက်င္အသိုင္းအ၀ိုင္း၊အေပါင္းအသင္း၊ အဲ့ဒါေတြက အဓိကပဲ။ လိမ္ထားမယ္ဆိုရင္လဲ အခ်ိန္ကာလ အတုိင္းအတာတစ္ခုထိပဲရမယ္။ ဘယ္ေလာက္မ်ား လိမ္ထားႏုိင္မွာ မိုလို႕လဲ။ ကိုယ္ဖက္ကေရာ ဘယ္ေလာက္မ်ား ပိပိရိရိဟန္ေဆာင္ထားႏိုင္မွာလဲ။ ေတြးၾကည့္ရင္ ရင္ဘတ္ကို ခဲဆြဲထားသလိုပဲ ေလးေလးပင္ပင္ၾကီးပါ။
သူမ်ားေတြလို ပြင့္လုိက္ဖုိ႕ကလဲ မ၀င့္ရဲဘူးေလ။ ကိုယ္ေတြက တစ္သက္လံုးက ေယာက်ာ္းေလးလိုေနလာတာ ေယာက်ာ္းအခ်င္းခ်င္း ၾကိဳက္တဲ့စိတ္ကလြဲရင္ မိန္းမျဖစ္ခ်င္ေနတာလဲမဟုတ္ဆိုေတာ့ ခက္ေတာ့ခက္သားေပါ့။ ဒီၾကားထဲ အရွက္အေၾကာက္ကလဲ ၾကီးေသးတာဆိုေတာ့ အပုန္းမွန္းလူသိမွာလဲေၾကာက္။ မိန္းမေတြကို စိတ္၀င္စားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရတာကလဲ အလုပ္တစ္လုပ္။ တခါတေလ မိန္းမေတြကလည္း အပုန္းမွန္းမသိ ဘာမသိနဲ႕ လာလာျပီးဇယားေတြကပ္လာရင္ ကိုယ္ေတြက စိတ္ေတြက်ဥ္းၾကပ္ရတာ အေမာ။ အဲ့လိုအခ်ိန္ေတြဆုိရင္ ကြ်မ္းေတြခ်ည္း လွိမ့္ထိုးခ်င္တာအမွန္ပဲ။
ဘယ္တက္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ ဘ၀ကိုကဒီလိုျဖစ္ဖုိ႕ အေၾကာင္းကံပါလာေနတာကိုး။ ကိုယ္ျဖစ္ေနတဲ့ဘ၀ကိုပဲ သင့္တင့္ေလွ်ာ္ကန္ေအာင္ ဘယ္လိုေနထိုင္ရမလဲဆိုတာ အေကာင္းဆံုးပါ။ ကိုယ္ေတြလို ဘ၀တူေတြကိုေတြ႕ရင္ ကိုယ္ခ်င္းစာမိေပမယ့္ တခါတေလက်ေတာ့ သူတို႕ေတြ ရႈပ္ေနတာေတြ ကိုယ့္က်င့္တရားေစာင့္ထိန္းမႈ ေလ်ာ့ေပါ့ေနတာေတြကို ေတြ႕ျပန္ရင္လဲ အျမင္ကတ္မိတာေတာ့အမွန္ပဲ။ ေဂးဆိုတာ ေကာင္းတဲ့သတၱ၀ါေတြမဟုတ္ဘူးလို႕ စိတ္ထဲမွာ အျမဲေတြးမိတယ္။ ျဖစ္ခ်င္တုိင္းကိုျဖစ္ေနၾကတာပဲကိုး။ စိတ္ဆင္းရဲတယ္။
ေျပာလို႕ေျပာတာမဟုတ္ဘူး ကိုယ္ကိုတုိင္ကေဂးဆိုေပမယ့္ ေဂးေတြဆိုရင္ နည္းနည္းေတာ့လန္႕တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဆို စႏိႈက္ေၾကာ္ရတာနဲ႕ ဂ်ိဳးေၾကာ္ရတာနဲ႕ ပုလင္းကြဲမွန္းမသိ ဘာမွန္းမသိ ရမ္းသမ္းၾကိဳက္ရတာနဲ႕ ပလင္းကြဲရွေတာ့မွ အေျခာက္မၾကီးေတြပါဆုိျပီး ေသာက္ရွက္ေတြခြဲရတာနဲ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြၾကေတာ့လဲ ေယာက်ာ္းမွန္းလူသိေအာင္ စကားေျပာရင္ စိတ္ထဲကမပါပဲ တဗ်ဗ်နဲ႕ အျမင္ေတြကို ကတ္လို႕။ ေတြ႕ဖူးပါေသးတယ္ Chatting ထဲမွာဆိုရင္ က်ားလို္ကတာ က်ားလိုက္တာဆိုတာ ကိုယ္ေတြကေတာင္ အားကိုးခ်င္စိတ္ေပါက္သြားတယ္။ အျပင္မွာလဲ သြားေတြ႕လုိက္ေရာ ႏြဲ႕လိုက္တာပက္စက္တယ္။ အံ့ေရာ....... ။
အမွန္ကႏြဲ႕ရင္ႏြဲ႕တယ္ေပါ့ လက္ခံပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့မဟုတ္ဘူး ဟိန္ေတြဟန္ေတြနဲ႕ က်ားဇာတ္ေတြခင္းၾကတာေလ။ တကယ္တမ္းကေတာ့ ပုလင္းကြဲရွဖို႕ အေၾကာင္းေတြျဖစ္လာတာ ဒင္းတုိ႕ေတြေလ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ဟင္းဟင္း........
ေနာက္တစ္မ်ိဳးရွိေသးတာက လိင္ရမၼက္သမားေတြ။ ဘယ္ႏွယ့္ ကိုယ္ကလူတစ္ေယာက္ပဲ ဥစၥာ လူ႕သိကၡာေလးကိုငဲ့ျပီး စိတ္ဆႏၵကိုထိန္းခ်ဳပ္မယ္ ကိုယ့္ဘ၀ကိုတန္ဖိုးထားမယ္ မစဥ္းစားဘူး ေတြ႕တာနဲ႕ ဒိတ္မယ္ ဟိုတယ္သြားမယ္ ဟိုဒင္းဟိုလာလုပ္မယ္ လိတ္မယ္ ဖြာမယ္ကီးမယ္ ဂ်ိမ္းမယ္ဆိုတာေတြခ်ည္းပဲ မယံုမရွိနဲ႕ အဲ့ဒါတကယ္ေနာ္.......
အဲ့ဒီလိုေတြေျပာေနေတာ့ ဒီစာေရးေနတဲ့ေကာင္ Lovealone မင္းကေရာ သူေတာင္ေကာင္းၾကီးလားလို႕ ေမးေကာင္းေမးလိမ့္မယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ ကြ်န္ေတာ္လည္း သူေတာင္ေကာင္းၾကီးေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အရမး္ၾကီး ပ်က္စီးေလလြင့္ေနတာမ်ိဳးကိုေတာ့ သိပ္လက္မခံခ်င္ဘူး။ လူဆိုတာ ဘယ္ဘ၀မွာပဲ ေရာက္ေနေရာက္ေန ကိုယ့္ဘ၀ကို အေကာင္းဆံုးျပဳျပင္ေနထုိင္ရမွာပဲမဟုတ္လား။ ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ လုပ္ခ်င္တာလုပ္မယ္ဆိုရင္ အလကားသံုးစားမရတဲ့ လူတစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားမွာေပါ့။
ထားပါေတာ့ ဒါကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အျမင္သတ္သတ္ပါ။ ေဂးေတြမွာလဲ ေကာင္းတဲ့သူေတြအမ်ားၾကီးပါ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ခင္မင္ရင္းနီးတဲ့လူေတြ ၾကားထဲမွာ လူေကာင္းသူေကာင္းေတြရွိပါေသးတယ္။ ဘယ္လိုပဲေျပာေျပာ အပုန္းဘ၀ဆိုတာၾကီးက စိတ္ပ်က္စရာၾကီးပါ။ Bisexual ဆိုလဲေတာ္ေသးတယ္ ႏွစ္ဖက္ခြ်န္လို႕ရတာေပါ့ အေဟးေဟး။
ကဲအပုန္းေလာကၾကီးကို ရင္ဖြင့္လို႕၀သြားျပီ.........
Lovealone
Monday, November 17, 2014
( သိပၸံနည္းက်
လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မွု
ေလ႔လာနည္းပညာ)
နိဒါန္း
၁၉၇၅
ခုႏွစ္ေလာက္ကတည္းက အေမရိကန္စိတ္ပညာ အဖြဲ႔အစည္းက စိတ္ပညာရွင္ေတြဟာ
လူေတြရဲ႕ လိင္စိတ္အေပၚမွာ သုေတသနျပဳမႈေတြကို လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ပါတယ္။
ဘာေၾကာင့္ Gay, straight, lesbian နဲ႔ bisexual ေတြလို႔
ကြဲျပားရသလဲဆိုတာကို ပိုမိုနားလည္ သေဘာေပါက္လာႏိုင္ဖို႔အတြက္
အမ်ားႀကီး ႀကိဳးစားအားထုတ္ ခဲ့ၾကပါတယ္။
အရင္အခ်ိန္ကဆိုရင္
လိင္တူခ်စ္သူေတြကို ပံုမွန္မဟုတ္တဲ့သူေတြအျဖစ္ လူေတြက
သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါ တယ္။ အဲလိုလူေတြေတြ႔ရင္ ရြံရွာသလိုလို၊
အထင္ေသးသလိုလုိ အၾကည့္ေတြနဲ႔ ၾကည့္တတ္ၿပီး၊ လူသားအခ်င္းခ်င္း
ခြဲျခားဆက္ဆံမႈ ေတြရွိခဲ႔ပါတယ္။
အျခားႏိုင္ငံေတြမွာ
မၾကည့္နဲ႔ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာပဲ ၾကည့္ပါ။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ မိန္းမ လ်ာ၊ အေျခာက္၊ ေယာက်ာ္းလ်ာ၊
ႏွစ္ဖက္ခၽြန္စသည္ျဖင့္ အထင္ေသးစြာ ေခၚၾကပါတယ္။ အဲလိုလူေတြကို
မေကာင္းေသာ သူေတြအျဖစ္ ေရွးကတည္းက သတ္မွတ္ခဲ့ၾကၿပီး
ခုေခတ္မွာေတာင္မွ ျမန္မာလူ႔ေဘာင္ အသိုင္း အဝုိင္းမွာ အဲလိုလူ ေတြဟာ
လူတကာရဲ႕ အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်မႈကို ခံၾကရပါတယ္။
ထိုကဲ့သို႔
လိင္တူလိင္ကြဲ ခ်စ္သူမ်ားဟူ၍ ကြဲျပားရတာဟာ ေရာဂါတစ္ခုမဟုတ္ေၾကာင္း၊
အထင္ေသး ႐ွဳံ႕ခ်စ ရာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ ဘာေၾကာင့္ ဒီလုိေတြ
ကြဲျပားရသလဲဆိုတာေတြကို ေဆးပညာ႐ွဴ႕ေထာင့္ကေန တင္ျပလိုေသာ
ရည္႐ြယ္ခ်က္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ဒိီေဆာင္းပါးေလးကို
ေရးရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ
တိမ္းညႊတ္မႈဆိုသည္မွာ အဘယ္နည္း။
လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတိမ္းညြတ္မႈဆိုသည္မွာ
အမ်ိဳးသားျဖစ္ေစ၊ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ေစ သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ကူးခံစားခ်က္၊
လိင္စိတ္ဆြဲေဆာင္မႈ ပံုစံတစ္မ်ိဳးပဲျဖစ္ပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈဆိုတာကို ဘယ္အခ်က္
ေတြကို မူတည္ၿပီးၾကည့္နိုင္သလဲဆိုရင္ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕
လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာဆြဲေဆာင္မႈ၊ သက္ဆိုင္ရာအျပဳအမူေတြနဲ႔
သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္က လူေတြနဲ႔ အေပါင္းအသင္းေတြကို မူတည္ၿပီး
ခြဲျခားသတ္မွတ္နိုင္ပါတယ္။
လူေတြရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ
တိမ္းညြတ္မႈကို
သံုးမ်ိဳးသံုးစားခြဲျခားနိုင္ပါတယ္။
1. Straight
(Heterosexual) - လူတစ္ေယာက္ဟာ သူနဲ႔မတူတဲ့ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္အေပၚ
လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္တပ္မက္မႈ ရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလိုလူကို
straight လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။
2.
Gay/Lesbian (Homosexual) - အမ်ိဳးသားျဖစ္လွ်င္ (gay)
အမ်ိဳးသမီးျဖစ္ပါက (lesbian) လို႔ ေခၚပါတယ္။ လူတစ္ဦးဟာ
မိမိနဲ႔လိင္တူတဲ့ သူတစ္ေယာက္အေပၚ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈ
ရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလူကို homosexual လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။ gay
လို႔ေျပာလိုက္လွ်င္ အမ်ိဳးသားကို ဆိုလိုသည္ဟု သတ္မွတ္ရေပမည္။
သို႔ရာတြင္ gay ဟူေသာ အသံုးအႏႈန္းမွာ အမ်ိဳးသားအတြက္ေရာ၊
အမ်ိဳးသမီးအတြက္ပါ အက်ံဳးဝင္သည္။ gay men, gay women စသည္ျဖင့္
ခြဲျခားေျပာနိုင္သည္။
3. Bisexual - လူတစ္ဦးသည္ မိမိႏွင့္လိင္တူေသာ သူသာမက
ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ ႏွစ္မ်ိဳးစလံုးအေပၚ လိင္ ပိုင္းဆိုင္ရာ
တိမ္းညြတ္မႈရွိမယ္ဆိုရင္ အဲလိုလူကို bisexual
လို႔သတ္မွတ္ပါတယ္။
အထက္ေဖာ္ျပပါ
လူသားတိုင္းရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈ အားလံုးဟာ
ပံုမွန္သဘာဝအတိုင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာတိမ္းညြတ္မႈ
ကြဲျပားျခင္းသာျဖစ္ပါတယ္။ abnormal လံုးဝမဟုတ္ပါဘူး။ လူတစ္ဦး
ႏွင့္တစ္ဦး စိတ္အေျခအေန မတူကြဲျပားသကဲ့သို႔ လိင္စိတ္အေျခအေနမတူ
ကြဲျပား႐ံုသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုကြဲျပား ရျခင္းဟာ
ေရာဂါတစ္ခုမဟုတ္ပါဘူး၊ ခႏၶာကိုယ္တြင္း ဇီဝ႐ုပ္ျဖစ္ပ်က္ျဖစ္စဥ္
လြဲမွားေဖာက္ျပန္မႈ၊ အစီအစဥ္မက်မႈ လည္း မဟုတ္ပါဘူး။
ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္တစ္ခုလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ မတူကြဲျပားမႈေလးတစ္ခုသာ
ျဖစ္ပါတယ္။ ထို႔အတြက္ လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အေနျဖင့္ မိမိသည္
သူတပါးႏွင့္ မတူေသာေၾကာင့္ အားငယ္စရာမလိုေပ။ အျခားေသာသူမ်ား
အေနႏွင့္လည္း ထိုသူတို႔အား ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံျခင္း မျပဳလုပ္သင့္ေပ။
ဒီလိုမတူကြဲျပားမႈေတြဟာ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ ျဖစ္လာရသလဲဆိုတာကို
ကၽြန္ေတာ္ အနည္းငယ္တင္ျပခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။
လူေတြဟာ
ဘယ္အခ်ိန္မွာ မိမိဟာ gay, straight , lesbian, bisexual ,straight
ဆိုၿပီး စတင္ကြဲျပားလာတာ ကို
သတိထားမိသလဲဆိုရင္….
အ႐ြယ္ေရာက္လာၿပီး
လိင္စိတ္တိမ္းညႊတ္မႈုေတြကို အေျခခံၿပီးသိလာပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ကေလးဘဝ
အလယ္ပိုင္းနဲ႔ လူပ်ိဳေပါက္အေစာပိုင္းကာလမွာ စတင္သိသာလာပါတယ္။
ဒီလိုကြဲျပားလာတာဟာ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ အထိအေတြ႔ လံုးဝမထိေတြ႔ရေသးတဲ႔
အခ်ိန္မွာျဖစ္လာတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရသလဲဆိုတဲ႔
ေမးခြန္းကို ေျဖဖို႔ရာ အရမ္းကို႐ႈပ္ေထြးလြန္းလွပါတယ္။
ဒီအေၾကာင္းရင္းေတြေၾကာင့္ ဒါျဖစ္ရတယ္လို႔ တိတိက်က်
ေျပာ၍မရႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ေျခမ်ားတဲ့
အေၾကာင္းအရာေတြကို တင္ျပေပးပါ့မယ္။
စိတ္ႏွင့္႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာအေျခအေနေတြေၾကာင့္ ေျပာင္းလဲမႈ၊
မတူကြဲျပားမႈေတြကို ပထမဦးစြာ တင္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။
၁.မိမိေမြးဖြား
ႀကီးျပင္းလာရာ ပတ္ဝန္းက်င္ေပၚ မူတည္နိုင္ပါတယ္။
ငယ္စဥ္ဘဝေတြ႔ႀကံဳရေသာ အျဖစ္ အပ်က္မ်ား၊ မိဘမ်ားရဲ႕အုပ္ထိန္းမႈ
အေျခအေနေတြအေပၚလည္း မွီတည္ႏိုင္ပါေသးတယ္။ ဥပမာေျပာရမယ္ ဆိုရင္ ေတာ့-
ငယ္စဥ္မွာ မိန္းကေလးမ်ားႏွင့္သာ အေနနီးတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ဟာ gay
ျဖစ္သြားနိုင္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာက ေမာင္ႏွမေတြထဲမွာ
မိန္းကေလးခ်ည္းရွိၿပီး ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္တည္းရွိတာမ်ိဳးပါ။
၂.မိမိရဲ႕ပထမဆံုး
လိင္ဆက္ဆံမႈ အေတြ႔အႀကံဳေပၚမွာလည္း မွီတည္ၿပီး ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ၊
ေကာင္ေလး တစ္ေယာက္ဟာ မိမိရဲ႕ပထမဆံုး လိင္ဆက္ဆံေဖာ္ဟာ ေယာက်ာ္းေလး
တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္ ဆိုပါစို႔၊ အဲ့ဒီ ေကာင္ေလးဟာ လိင္တူဆက္ဆံရတာကို
နွစ္သက္သေဘာက်သြားၿပီး gay ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ မိန္းကေလးမ်ား အေန
နဲ႔လည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ မိန္းကေလးေတြအေနနဲ႔ တစ္ခုေျပာစရာရွိပါတယ္။
မိန္းကေလးတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ ငယ္ရြယ္စဥ္မွာ ေယာက်ာ္းတစ္ဦး (သို႔)
ေယာက်ာ္းအမ်ားရဲ႕ အတင္းအဓမၼက်င့္ႀကံမႈကို ခံခဲ့ရတယ္ဆိုပါစို႔။
အဲဒီမိန္းကေလးဟာ ေယာက်ာ္းေတြကို ေၾကာက္လန္႔သြားၿပီး
ေယာက်ာ္းေလးေတြနဲ႔ လိင္ဆက္ဆံရမွာကို ေၾကာက္လန္႔သြားတတ္ ပါတယ္။
အဲလိုမိန္းကေလးမ်ိဳးဟာ မိန္းကေလးအခ်င္းခ်င္း
လိင္စိတ္ေျဖေဖ်ာက္ရတာကိုသာ ႏွစ္သက္သေဘာက်ၿပီး လိင္တူႏွစ္သက္တဲ့
မိန္းကေလး lesbian ျဖစ္လာႏိုင္ပါတယ္။
လိင္တူခ်စ္သူ အမ်ိဳးသားမ်ားကို
သူတို႔ရဲ႕သြားလာလႈပ္ရွားပံု။ ခႏၶာကိုယ္အေနအထားနဲ႔ ေျပာဆိုပံုတို႔ကို
ၾကည့္ခ်င္းအားျဖင့္ အၾကမ္းဖ်င္း ခန္႔မွန္းသိရွိႏိုင္ပါတယ္။
လိင္တူခ်စ္တဲ့ အမ်ိဳးသားမ်ားဟာ မ်ားေသာအားျဖင့္ ျဖဴျဖဴႏြဲ႔ႏြဲ႔
ပိန္ပိန္ပါးပါးေလးေတြ ျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္။ ဥပမာ - ႂကြက္သားပမာဏနည္းတာ၊
ေျခလက္ေသးသြယ္တာ (အာဟာရလံုေလာက္စြာ မရရွိေသာေၾကာင့္
ပိန္လွီေနသူမ်ားကို ဆိုလိုျခင္းမဟုတ္ပါ)၊ ခႏၶာကိုယ္အေမြးေတြ နည္းတာ၊
ပုခံုးရင္အုပ္ဟာ အမ်ိဳးသားမ်ားကဲ့သို႔ က်ယ္ျပန္႔ျခင္းမရွိတာ၊
အသံဟာလည္း ခပ္ၾသၾသျဖစ္မေနတာတို႔ေပါ့။ ဒါကို ေယာက်ာ္းမဆန္ဘူးလို႔
ေျပာၾကတယ္ေပါ့။ သူူ႔ရဲ႕စကားေျပာဆိုပံု သြားပံုလာပံုေတြကို
ၾကည့္၍လည္း သိႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ခက္တာက ျဖဴျဖဴႏြဲ႔ႏြဲ႔
ေယာက်ာ္းေလးေတြအားလံုးဟာ လိင္တူခ်စ္သူေတြ မဟုတ္ၾကသလို၊
က်ားက်ားလ်ားလ်ားနဲ႔ ကာယဗလေမာင္ေတြဟာလည္း လိင္တူခ်စ္သူေတြ
ျဖစ္ေနႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေတြဟာ ႐ုပ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ အေျခအေနေတြကို
ေျပာျပတာပါ။ အထက္ပါ အခ်က္အားလံုးဟာ ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိတဲ့ သေဘာကို
ျပတာပါ။ ျဖစ္မယ္လို႔ အတိအက် မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့
ႁခြင္းခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနလို႔ပါ။
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ
အေျခအေနေတြကို ၾကည့္မယ္ဆိုရင္...
လိင္တူႏွစ္သက္သူေတြဟာ
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာလြဲမွားမႈတစ္ခုလားလို႔ ေမးရင္ လံုးဝမဟုတ္ဘူးလုိ႔ဘဲ
ေျဖရပါ လိမ့္မယ္။ အသိုင္းအဝိုင္း တစ္ခုရဲ႕လက္ခံမႈကလည္း
လူေတြရဲ႕လိင္မႈေရးရာ ေတြအေပၚမွာ သက္ေရာက္မႈ ရိွႏိုင္ပါ တယ္။
ဥပမာ -
မိမိအသိုင္းအဝိုင္းက လိင္တူကို လံုးဝမႏွစ္သက္ဘူးဆိုပါစို႔။
လံုးဝလက္မခံႏိုင္ဘူးေပါ့။ အဲဒီအခါမွာ လူတစ္ဦးဟာ မိမိဟာ
လိင္တူျဖစ္ရက္နဲ႔ မိမိဟာ လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္ေၾကာင္း ဖြင့္မေျပာဘဲနဲ႔၊
အခ်ိန္တန္ အိမ္ေထာင္ျပဳ ၿပီး တစ္သက္လံုးေနထိုင္သြားတာ
မ်ိဳးလည္းရွိပါတယ္တဲ့။ သူဟာ အေျခအေနတခုခုေၾကာင့္ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္နဲ႔
အိမ္ေထာင္ျပဳ သားေမြးအစရွိတဲ့ အျပဳအမူေတြ ျပဳမူေသာ္လည္း
သူ႔ရဲ႕လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညြတ္မႈကေတာ့ လိင္တူပဲ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။
ဒီလိုအျဖစ္အပ်က္ေတြဟာ လူသားေတြမွာသာမက ေခြး၊ သိုး၊ ငွက္အစရွိတဲ့
တိရိစာၦန္ေတြမွာေတာင္မွ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။
ဥပမာ -
လိင္တူခ်စ္တဲ့ငွက္ေတြဟာ အလ်ဥ္းသင့္သလို ငွက္ဖိုေတြနဲ႔
လိင္ဆက္ဆံမႈျပဳၾကေသာ္လည္း ထို လိင္တူခ်စ္တဲ့ ငွက္ေတြကို ငွက္အုပ္က
ဝိုင္းဖယ္က်ဥ္ၾကတာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ အဲ့ငွက္ဟာ သဘာဝ တရား
တာဝန္ျဖစ္တဲ့ သင့္ေတာ္တဲ့ငွက္မနဲ႔ မိတ္လိုက္ၿပီး ငွက္ငယ္မ်ားကို
ေမြးဖြားကာ သူ႔မ်ိဳးဆက္ မျပတ္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းေလ့
ရွိၾကပါတယ္။
လူတစ္ဦးဟာ
လိင္တူခ်စ္သူလား၊ ဆန္႔က်င္ဖက္လိင္ကိုမွ သေဘာက်တာလားဆိုတာ မိမိရဲ႕
စိတ္အေျခအေန၊ ပတ္ဝန္းက်င္က ႐ိုက္ခတ္မႈေတြက သက္ေရာက္ေစတယ္ဆိုတာ
အထိုက္အေလ်ာက္ မွန္ပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း အဲလိုျဖစ္လာဖို႔ရန္ သူတို႔ဟာ
သူတို႔ gay ျဖစ္ပါေစဆိုၿပီး ေ႐ြးခ်ယ္ခဲ႔တာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေမြးရာပါကတည္းက သတ္ မွတ္ၿပီးသား အေျခအေနတစ္ခုလည္းျဖစ္ပါတယ္။
ေဆးပညာ႐ွဴ႕ေထာင့္ အျမင္ေလးကို တင္ျပပါ့မယ္။
ေယာက်ာ္းေလး၊
မိန္းကေလးဟူ၍ ခြဲျခားရာမွာ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇနည္းပညာဟာ အေရးႀကီးတဲ့
အခန္းက႑ တစ္ရပ္ အေနနဲ႔ ပါဝင္လာပါတယ္။ ပံုမွန္သတ္မွတ္ထားတာက
ေယာက်ာ္းေလးမွာ Y chromosome ပါၿပီး၊ Y chromosome က လူတစ္ဦးကို
အမ်ိဳးသားအျဖစ္ သတ္မွတ္ေပးပါတယ္။ Y chromosome မရွိဘူးဆိုရင္ေတာ့
လူတစ္ဦးဟာ မိန္းကေလး ျဖစ္သြားပါတယ္။ Y chromosome ဟာ အမ်ိဳးသား
လိင္ေဟာ္မုန္းေတြျဖစ္တဲ့ androgen, testoster one
စသည္တို႔ထြက္လာဖို႔ရန္ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစပါတယ္။
ေမြးရာပါေ႐ြးခ်ယ္သတ္မွတ္ ၿပီးသားဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္တို႔
ဘယ္လိုသတ္မွတ္ ႏိုင္သလဲဆိုရင္ လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္သူေတြရဲ႕
ဦးေႏွာက္ရဲ႕ hypothalamus မွာရွိတဲ့ INAH3 လို႔ေခၚတဲ့ ႏ်ဴကလိယပ္စ္
(nucleus) ေနရာေလးတစ္ခုဟာ မိန္းကေလးေတြနဲ႔
လြန္စြာမွတူပါတယ္တဲ့။
အဲဒီေနရာေလးဟာ
အမ်ိဳးသားေတြထက္ သိသိသာသာကိုႀကီးေနၿပီး မိန္းကေလးေတြ
နီးပါးေလာက္ရွိပါ တယ္။ ဒီလိုျဖစ္လာရတာဟာ သဘာဝတရားက သူတို႔ကို
ဒီလိုျဖစ္ပါေစလို႔ သတ္မွတ္ထားသလိုမ်ား ျဖစ္ေနသလား။
အျခားအေၾကာင္းရင္း တစ္ခ်က္ကေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ အဓိကလိင္အဂါၤဟာ
ေဝွးေစ့နဲ႔ လိင္တံေပါ့ဗ်ာ။ ေဝွး ေစ့က ပိုအဓိကက်ပါတယ္။ ၄င္းဟာ
ဘာလုပ္ေပးသလဲဆိုရင္ အ႐ြယ္ေရာက္စဥ္မွာ မ်ိဳးေအာင္ႏိုင္ဖုိ႔အတြက္
သုတ္ေကာင္ ထုတ္လုပ္မႈ လုပ္ေပးပါတယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ အမ်ိဳးသား
လိင္ေဟာ္မုန္း ေတြကိုလည္း ထုတ္ေပးပါတယ္။ Testosterone လို႔ေခၚတဲ့
ေဟာ္မုန္းဟာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး ျဖစ္ဖို႔ရာ လြန္စြာ အေရးႀကီးၿပီး
အမ်ိဳးသားလိင္ေဟာ္မုန္းတစ္မ်ိဳး ျဖစ္တဲ႔ androgen ကို လုပ္ေပးပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုက MIS လို႔ေခၚတဲ့ ပစၥည္းေလးပါ။ သူက
အမ်ိဳးသားေတြရဲ႕ေဝွးေစ့ကေန ထြက္လာၿပီး ငယ္႐ြယ္စဥ္မွာ အမ်ိဳးသမီး
ျဖစ္ေစေသာ အေၾကာင္းရင္းေတြအားလံုးကို တားျမစ္ေပးပါတယ္။
အမ်ိဳးသားေတြမွာ testosterone ေဟာ္မုန္းနည္းေနလို႔
မ်ိဳးေအာင္ေစရန္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔
အဲဒီေဟာ္မုန္းထိုးေပးလို႔မရပါဘူး။ testosterone ဟာ ေဝွးေစ့မွာ
androgen ပမာဏကို မ်ားေစသည္ ဆိုေသာ္လည္း ျပင္ပမွ testosterone
ေသာက္ျခင္း၊ ထိုးျခင္းဟာ ေဝွးေစ့မွာ androgen ပမာဏကို မတက္လာေစတဲ့
အျပင္ နဂိုနည္းေနတဲ့ androgen ပမာဏကိုေတာင္ ပိုနည္းသြားေစပါတယ္။
သို႔ေသာ္ testosterone ကို အမ်ိဳးသား သေႏၶတားေဆး အေနနဲ႔ေတာ့
သံုးလို႔ရပါတယ္။ သို႔ေသာ္ အမ်ိဳးသား သေႏၶတားႏိုင္ေလာက္ေအာင္
ပါဝင္ေသာ testosterone ပမာဏဟာ ေသြးတိုးျခင္းကို ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။
Castration လို႔ေခၚတဲ့ ေဝွးေစ့ထုတ္ထားေသာ သူေတြမွာ (ဥပမာ-
လိင္ေျပာင္းထားတဲ့သူေတြေပါ့ဗ်ာ) အဲလိုလူေတြမွာ အမ်ိဳးသား
လိင္ေဟာ္မုန္း ပမာဏဟာ လြန္စြာမ်ားေနတတ္ပါတယ္။ လိင္တူခ်စ္ေသာ
အမ်ိဳးသားမ်ားမွာ testosterone နဲ႔ MIS ပမာဏနည္းေနပါတယ္။
ဒါေတြနည္းေနလို႔ လိင္တူခ်စ္သူ ျဖစ္ရတယ္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူး။
ဒီလိုအတိအက်သိရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျပဳျပင္ ကုသမႈေတြ
လုပ္ဖုိ႔ရာလြယ္ကူတာေပါ့ဗ်ာ။
ေနာက္ျဖစ္ႏိုင္ေခ်တစ္ခုကေတာ့
elder brother hypothesis လို႔ ေခၚပါတယ္။ မိမိရဲ႕ဖြားခ်င္း ေမာင္ႏွမ
ေတြထဲမွာ ေယာက်ာ္းေလးေတြ မ်ားေနတယ္ဆိုပါစို႔ဗ်ာ။ အငယ္ဆံုးမွာ
သက္ေရာက္မႈရွိသြားတာဗ်။ အေသးစိတ္ ရွင္းျပရမယ္ဆိုရင္ေတာ့
Y-chromosome ဟာ အမ်ိဴးသားျဖစ္ဖို႔ရန္ သတ္မွတ္ေပးတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္
အထက္မွာ ေျပာျပထားပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြမွာေတာ့ Y-chromosome
လံုးဝမရွိပါဘူး။ ဒီေတာ့ သားအတြက္ဆိုရင္ Y-chromosome ဟာ အေဖဆီကပဲ
ရလာတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲလိုနဲ႔ သားေတြမ်ားလာတဲ့အခါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ခႏၶာကိုယ္ဟာ ျပင္ပက ကိုယ့္မွာမရွိတဲ႔အရာတစ္ခု ဝင္လာရင္ antibody
လို႔ေခၚတဲ့ ပဋိပစၥည္းတစ္မ်ိဳးထုတ္ၿပီး တိုက္ခိုက္ေလ႔ရွိတယ္ဗ်။
အဲဒီေတာ့ သားေတြ ေမြးတာမ်ားလာတဲ႔အခါ မိခင္ျဖစ္သူမွာ Y-chromosome
antibody ေတြမ်ားလာၿပီး အငယ္ဆံုးသားမွာ သက္ေရာက္မႈ
ရွိသြားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အေစာပိုင္းသားေတြမွာ
သက္ေရာက္မႈသိပ္မရွိလွပါဘူး။ အငယ္ဆံုးသားမွာ ေရာက္လာတဲ့ Y-chromosome
antibody ေတြဟာ သူ႔မွာရွိတဲ့ အမ်ိဳးသားျဖစ္မႈကို အားေပးမယ့္
Y-chromosome နဲ႔ တိုက္ခိုက္မႈျဖစ္ၿပီး၊ Y-chromosome ရဲ႕
စြမ္းအားက်သြားၿပီး ေယာက်ာ္ေလးနဲ႔ ထပ္တူမက်ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး။
ဒီလိုမ်ိဳး မ်ိဳးရိုးဗီဇပညာရပ္ေတြမွာ လႊမ္းမိုးမႈရွိတဲ့အတြက္ Gay
မ်ားဟာ မ်ိဳး႐ိုးလိုက္တတ္ေသာ သေဘာေလးလဲရွိပါတယ္။
ျဖစ္ႏိုင္ေခ်ရွိပါတယ္။ ေမြးရာပါ Gay ၊ Straight ရယ္လို႔
သတ္မွတ္ၿပီးသားဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ ဥပမာျဖစ္ရပ္ေလးတစ္ခုနဲ႔
ရွင္းလင္းခ်င္ပါတယ္ဗ်ာ။
တစ္ခါက
အေမရိကန္ျပည္မွာ ေမြးကင္းစေယာက်ာ္းကေလးေလးဟာ မေတာ္တဆျဖစ္မႈ
တစ္ခုေၾကာင့္ သူ႔ရဲ႕ေယာက်ၤားအဂါၤျဖစ္တဲ့ လိင္တံမွာ
ထိခိုက္မႈရွိသြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ အဲဒီအခါမွာ ဆရာဝန္က ဒီကေလးဟာ
ႀကီးျပင္းလာတဲ့အခါ ေယာက်ာ္းေလးတို႔ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္တဲ့ အလုပ္ေတြကို
မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အရွက္ရလိမ့္မယ္လို႔
စိုးရိမ္ၿပီး မိဘေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ကာ ကေလးေလးကို
လိင္ေျပာင္းခြဲစိတ္ဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တာေပါ့။ အဲေတာ့ ကေလးေလးဟာ
မိန္းကေလး ျဖစ္သြားတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ငယ္ငယ္တည္းက အဲ့ကေလးဟာ သူဟာ
မိန္းကေလး တစ္ေယာက္ဆိုတာပဲ သူသိတယ္။ သူ႔ကို အမ်ိဳးသမီး
လိင္ေဟာ္မုန္းေတြ ထိုးေပးတယ္။ နာမည္ေရာ မိန္းကေလးနာမည္ပဲ ေပးထားတယ္။
သူ႔မိဘေတြကလည္း သမီး၊ သမီးလို႔ပဲ ေခၚၾကတာေပါ့။ ႀကီးလာတဲ႔အခါ
အဲ့ဒီကေလးေလးဟာ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္လိုပဲေပါ့။
ဒါေပမယ့္
အပ်ိဳေဖာ္ဝင္တဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ေနာ္။ လိင္ကို
စတင္စိတ္ဝင္စားလာတဲ့အခ်ိန္မွာ သူဟာ မိန္းကေလး ေတြကိုပဲ
စိတ္ဝင္စားတယ္တဲ့။ သူ႔မွာ အမ်ိဳးသားအဂါၤေတြ၊
အမ်ိဳးသားျဖစ္ေစႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာေတြ မရွိ ေသာ္လည္းဘဲ သူဟာ
အမ်ိဳးသား သဘာဝကိုသာ ေဖာ္ျပေနပါတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူဟာ
ေယာက်ာ္းေလးေလ ဗ်ာ။ သူ႔ကို ဘယ္လိုပဲ မိန္းကေလးလိင္ျဖစ္ေအာင္
ခြဲစိတ္ထားထား၊ အမ်ိဳးသမီးလိင္ေဟာ္မုန္းေတြ ထိုးေပးေပး သူ႔ရဲ႕
အမ်ိဳးသားစိတ္က မေပ်ာက္ဘဲ၊ သူဟာ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုသာ
စိတ္ဝင္စားလာတာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေၾကာင္းနဲ႔ပတ္ သက္ၿပီး မိဘေတြနဲ႔
ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေျပာျဖစ္ရင္း ျဖစ္ရပ္မွန္ကို သိတဲ႔အခါမွာ သူဟာ
ေယာက်ာ္းေလး အျဖစ္ကို ျပန္ေျပာင္းလိုက္ပါတယ္တဲ့။
နိဂုံုးခ်ဳပ္
ကၽြန္ေတာ္ အခ်ဳပ္အေနနဲ႔ေျပာရမယ္ဆိုရင္ Gay, lesbian
ေတြလို႔ homosexual ေတြျဖစ္ရျခင္းဟာ အဓိက အခ်က္ႏွစ္ခုရွိပါတယ္။
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ႐ိုက္ခတ္မႈေတြေၾကာင့္လည္း
ျဖစ္လာႏိုင္သလို၊ ေမြးရာပါ ေ႐ြးခ်ယ္သတ္မွတ္ၿပီးသားလည္း
ျဖစ္ေနပါတယ္။
ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕
စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ၊ ႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ႐ိုက္ခတ္မႈေတြဟာ gay
ျဖစ္ႏိုင္ေခ် နည္းလွပါတယ္။ အျဖစ္အမ်ားဆံုးအေၾကာင္းရင္းကို
ေျပာပါဆိုရင္ သေႏၶသားဘဝကတည္းက ေယာက်ာ္း၊ မိန္းမ ခြဲျခားႏိုင္ဖို႔
အတြက္ အေရးႀကီးေသာေဟာ္မုန္းမ်ား၊ မ်ိဳး႐ိုးဗီဇဆိုင္ရာပစၥည္းမ်ား၊
ဦးေႏွာက္ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈ အစရွိတဲ့ အရာေတြ မတူကြဲျပားမႈေၾကာင့္
လိင္တူခ်စ္သူ၊ လိင္ကြဲခ်စ္သူဟူ၍ ကြဲျပားေနရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအေၾကာင္းကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိရွိရန္မွာ
စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းသကဲ့သို႔ လြန္စြာ႐ႈပ္ေထြးလွသည္။ ယခုတိုင္ေအာင္
ပညာရွင္မ်ားၾကားမွာ ႐ႈပ္ေထြးဆဲ ကိစၥတစ္ခုပါ။ အေျဖရွာဆဲပါ။
ဘာေၾကာင့္ျဖစ္ရတယ္လို႔ တိတိက်က် မသတ္မွတ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။
လူတစ္ဦးဟာ
သူ႔ရဲ႕ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာ တိမ္းညႊတ္မႈက လိင္တူခ်စ္သူျဖစ္ေနေသာ္လည္း၊
မိမိပတ္ဝန္းက်င္ က လက္မခံႏိုင္ေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ဘာသာေရး
ယဥ္ေက်းမႈဆိုင္ရာ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ားေၾကာင့္ ပတ္ဝန္းက်င္တြင္ မိမိသည္
လိင္တူခ်စ္သူဆိုသည္ကို အသိေပးရန္ ရွက္႐ြံ႕ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊
မိမိ၏ မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ လိင္တူခ်စ္သူ
အမ်ိဳးသားပင္ျဖစ္ေစကာမူ ေခ်ာေမာလွပေသာ မိန္းကေလးတစ္ဦးႏွင့္
အိမ္ေထာင္ျပဳလိုေသာ romantic emotion တစ္ခုခုရွိ၍ေသာ္လည္းေကာင္း
သာမန္လိင္ကြဲခ်စ္သူမ်ားကဲ့သို႔ပင္ အိမ္ေထာင္ျပဳကာ ဘဝကို
ျဖတ္သန္းေလ့ရွိၾကပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တာကေတာ့
ဒီလိုလိင္ပိုင္းဆိုင္ရာကြဲျပားမႈရွိသူေတြဟာ ေရာဂါေၾကာင့္လည္း မဟုတ္
သလို၊ သူတို႔ရဲ႕ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းအေနနဲ႔
လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရးကို အေလးထားေသာအေနျဖင့္ ထိုသူမ်ားကို
အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်ေသာ အျပဳအမူမ်ား ကို မျပဳသင့္ေပ။
လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရးကို တန္ဖိုးထားေသာအေနျဖင့္ ယေန႔ေခတ္မွာ
အေနာက္ႏုိင္ငံေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ လိင္တူလက္ထပ္မႈေတြကို
တရားဝင္အသိအမွတ္ျပဳထားေနပါၿပီ။
ကမာၻတဝန္းမွာ ဘာသာေရးယံုၾကည္မႈဟာ လူသားေတြအေပၚ
လႊမ္းမိုးထားပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာမွာဆိုရင္ လိင္တူခ်စ္သူေတြကို
နပုန္းပ႑ဳက္မ်ားဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အဆင့္အတန္းနိမ့္ေသာ
သူမ်ားအျဖစ္လည္းေကာင္း ခြဲျခားမႈရွိပါ တယ္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာ
မွာဆိုရင္လည္းပဲ အဓမၼရာဂဟူ၍ သတ္မွတ္ထားကာ မေကာင္းေသာ
လိင္စိတ္ရွိသူမ်ားဟု ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း
လိင္တူခ်စ္သူမ်ားမွာ ေရာဂါရွိေနသူ၊ ပံုမွန္မဟုတ္ေသာသူမ်ား
မဟုတ္ၾကတဲ့ အတြက္ ယေန႔ေခတ္တြင္ လူသားခ်င္းတန္းတူအခြင့္အေရး ကို
ကၽြန္ေတာ္တို႔ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြလည္း တန္ဖိုးထား ရပါမယ္။
ဘာသာေရးကို ပစ္ပယ္ျခင္းမရွိေစဘဲ၊ လူအခြင့္အေရးကိုလည္း တန္ဖိုးထားကာ
နားလည္မႈျဖင့္ လက္ခံႏိုင္ ပါက လိင္တူခ်စ္သူမ်ားကို
အထင္ေသး႐ွဳံ႕ခ်၊ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံျခင္းမ်ား ပေပ်ာက္ႏိုင္လိမ့္မည္ဟု
ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔
ျမန္မာနိုင္ငံတြင္လည္း ယဥ္ေက်းမႈအရ တရားဝင္အသိအမွတ္ မျပဳႏိုင္ေစကာမူ
ျပစ္တင္ ႐ွဳံ႕ခ်ေသာ အျပဳအမူမ်ားျဖင့္ မတုန္႔ျပန္မိၾကေစရန္ႏွင့္
လိင္တူခ်စ္သူမ်ား အေနႏွင့္လည္း မိမိထိုသို႔ ျဖစ္ေနရသည္ ကို
အားငယ္ျခင္းမရွိဘဲ မိမိတို႔ဘဝ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အစစ္အမွန္ကို
ရရွိခံစားၾကေစလိုေသာ ေမတၱာေစတနာမြန္ျဖင့္ ဒီေဆာင္းပါးေလးကို
ေရးသားလိုက္ရေပသည္။
အရူးေလး
Credit to www.achittatkatho.net
(MLGBT မွာ Ko Alex တင္ထားတာေတြ႕လို႕ ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္)
Subscribe to:
Posts (Atom)
Warning
Quotes
Visitors
Download Ebook
HIV/AIDS
